Kategori: Litera

https://ekdergi.com/category/litera/

Bizim için hep hazan, dağınık rüyalar mevsimi Nereye dönsem yüzümü buruk bir aşinalık Biliyorduk elbette bu eprimiş kilimi Kimden sorsak hatrımızı, olsun geçti diyecek Kırık dökük hatıralardır bir de gidenden Har kuyusudur ezberimizi bozan diyecek Tarihin arka bahçesinde yollara gül bozandan En görünür yeriyle bakar aynaya, sırlanır Çok duyulur sözüyle yankılanır, ırlanır Kuşlar uçmayı yeniden...

Elimde kalan yalnızca inancım.   Dağılıp giderken fikirler – bütünleşemeden daha Yurtsuz bilgiler harmanında güvenli tek alan: inancım.   İnancımla barıştım. Anne şefkatiyle sarıp Baba gibi kabullendim; hakikâtin kıskanç kardeşi inancımı. Ne sordum ne de anladım. Kayırmadım birini diğerinden   Bıraktığım mücağdelemi, kaybettiğim savaşı ve yetim kalan aşkımı Onunla imzağladım.   Savundum mesnetsiz – yanlışlanmasına...

Doğasında yansıyor Beşeri akşamında İş çıkışı kararmış zihinler Demirler kısıtlıyor aydınlığı Gölgesinden belli Doğal bir yansıma Oysa; yapraklar ağaca monte ne tezgahlar kurdum koca pazarda beni bul diye Ihlamur çiçekleri bıraktım yatağının dibine; bir pazartesi öğleninde, ‘olma nedeni o’ dedin diye yürüdüm semtinde. Ayrılık kaçınılmaz veda karşılamazdı Deklanşörün takvim yaprakları biliyorum; intiharını yaşamınla süslüyorsun.. Fermanın...

“Odanda oturup, Yazıp Çizmek istiyorum saatlerce.” Derdi, Her seferinde Baştan aldığı yabaniliğini Atlattığı o yarım saatten sonraki anlardan Herhangi birinde; “İzlemek istiyorum seni çalışırken Sabahlara kadar.” Severdi Sahillerde, barlarda, Arkadaşlarının evlerinde bir şeyler karalamayı. Dönünce Ahşap paravanın arkasındaki lavabosundan Yamalık’ın, “Gidebilirsin sen istersen.” Diye bir uyarırdı erkenden, Dışarıda geçecek uzun saatlerine Gayet kibar bir davet...

Papatyanın ömrü ve kelebeğin Erik çiçeği badem vesaire Kış tohumun ve çekirdeğin uykusuydu Güneş uykusuz Yerlerin göklerin bir rüyâsı var Mesela karıncadan peygamber olsa der Herkes biraz yalnız ve yoksul Ölüm ve ayrılık olmasa ne güzel Öyle olsa herkes Tanrıyı sever   9 Mart 2026   Resim: David Hockney

Kırlangıçlar gider gelir, Ulu rüzgârlar gelir geçer, Durmadan eser meltemler, Koku taşır, sevda taşır. Esintiler hızlanır, kırlangıçlar uçar, Göğe yığılmış bulutlar süzülür havada, Ve tam öğleyin, sen ve ben Aynı güneşi görürüz tepemizde. Çiy ve yağmur düşer her yana, Hasat olgunlaşır, güzelleşir çiçekler, Ve yuvarlak yeryüzü boylu boyunca Ay ışığına da açıktır, güneşe de; Ve...

Susmuş o ağacın gövdesinde, sonbaharın hatırlattığı anılar                 yaşıyor şimdi. Anılar ki ağır ağır birikir ve günbatımı kadar çabuk unutulur. Bir koku gelir;        beyaz sabun köpüğü. Islak bir taş yerde               yarım kalmış bir cümle.  Özür,      ...

Can, o sabah hayatının en küçük hatasını yapacağını bilmiyordu. Yirmi beş kuruş, her şeyine mal olacaktı. Gecenin sıcağı, İzmir’in dinmeyen esintisiyle pencereden içeriye hızla girmekteydi ve o yine uyuyakaldı. Sabah güneşi İzmir’i kavurduğunda, ter içinde uyandı. Çukurda kalan semtler yanıyordu; tepelerdekiler serin miydi acaba? İçindeki çukura kızdı, aslında gücü yetmediği için çukurdaki semtlerden ev aldığı...

Sensizlik, buzdan bir kule içinde yalnız kalmış bir gece, her gidişinle rüzgarlar şiddetleniyor içimde Daha çok var, sabah doğacak güneşe.   Kim koruyabilir yalnızlığı Prangalarla bağlanmış buzdan zincirlere. Yaklaşan kalbinin ateşinde O soğuk gecede   Yalnızlığım kavuştuğunda seninle Eriyecek bir şekilde O kule Gezindikçe ellerim teninde Tininle   Böylece Tırmanıyorsun Ateşten bir kule ile Harelenen...