Engin Turgut’a
Burada tıklım tıklım karanlık
Kevgir kevgir uykular
Ne köyü kalmış ne kurdu
Hele sabahları mı? Hiç sorma
Sentetik gülümseme asıyorlar işçilerin yüzlerine
Göğü betonla dövüyorlar şair abim
Güvercinleri saksılarda büyütüyorlar
Yazgıysa yazgı yetti be
Parmak uçlarımız kanadı anlamaktan
Söylemedi deme şair abim
İsterlerse betona vursunlar şiirleri
Betonun manasını kırmızıyla bozacağım
Bak buraya yazıyorum şair abim
Ağaçlar örtsün ayıbını kentlerin
Kuşlar solmasın
Üç beş kanat soluk alsın insanlar
Kuşluk vakti çocukları gelsinler
Yanlış mıyım şair abim
Şimdi sen bir ömür edebiyat
Bir ömür ciğerlerin Modigliani eskizi
Sen zeytin dalı nakış nakış
Saçlarıma uzuyorsun ya
Ben bu düşü böylece kuruyorum şair abim tanıksın
Soframızda avuç avuç beyaz tanık
Şiiri şarkıyı toplayıp sokaklara koşacağım
Bir Cevap Bırakın