Yazar: Yavuz Evliyaoğlu

Elimde kalan yalnızca inancım.   Dağılıp giderken fikirler – bütünleşemeden daha Yurtsuz bilgiler harmanında güvenli tek alan: inancım.   İnancımla barıştım. Anne şefkatiyle sarıp Baba gibi kabullendim; hakikâtin kıskanç kardeşi inancımı. Ne sordum ne de anladım. Kayırmadım birini diğerinden   Bıraktığım mücağdelemi, kaybettiğim savaşı ve yetim kalan aşkımı Onunla imzağladım.   Savundum mesnetsiz – yanlışlanmasına...