Bizim için hep hazan, dağınık rüyalar mevsimi
Nereye dönsem yüzümü buruk bir aşinalık
Biliyorduk elbette bu eprimiş kilimi
Kimden sorsak hatrımızı, olsun geçti diyecek
Kırık dökük hatıralardır bir de gidenden
Har kuyusudur ezberimizi bozan diyecek
Tarihin arka bahçesinde yollara gül bozandan
En görünür yeriyle bakar aynaya, sırlanır
Çok duyulur sözüyle yankılanır, ırlanır
Kuşlar uçmayı yeniden öğrenir elbette durlanır
Sonra bir veda mektubudur, zaman arlanır.
Necati Tosuner’in hatırasında yitirdiğim bütün arkadaşlarım için…
Resim: Barış Sarıbaş
Bir Cevap Bırakın