Kategori: Litera

W.B. Bayrıl Şiirinde Postmodern Tefekkür ve Tahammüller Işığında Bir Arkeolojik deneme Vural Bahadır Bayrıl son yazdığı şiir kitabı “Elmas Sıkıntı”sıyla birlikte isminin ilk harfini değiştirerek “W. B. Bayrıl” kullanmış ve bazı çevrelerce ölçüsüz denilebilecek eleştirilere muhatap kılınmıştı. Oysa bu tercih bir ironi olduğu kadar sanırım bir tavrı da içeriyordu. İroni; “büyük şairlerin” yalnız Batı’yla sınırlı...

Özgürlük, refah ve huzura dair duygularımızın köreldiği, koyu bir karamsarlığın, umutsuzluğun çöreklendiği günlerde, hiç inanmasak da karanlık günlerin bitişine dair bir umut ışığının parlayışını görmek isteriz. Tamamen kaotik bir siyasal ve toplumsal sistemin içine nasıl olacaksa olsun, yine de şansın sızmış olmasını dileriz. Doğanın ve fizik yasalarının katı determinizminin siyasal ve ideolojik dönüşümü hep tarihin...

Kişiler: SOKRATES. ALKİBİADES Yer: Atina’da bir sokak. Sokrates’in evinin önü, daha sonra pazaryeri. (Sokrates’le Alkibiades evden uzaklaşırken Ksantip pencerden onlara sövüp saymaktadır. Biraz sonra pazaryerinde bir köylü karısı). ALKİBİADES – Ey Sokrates sana her vakit evlendiğin karınla aranın nasıl olduğunu sormak istiyordum. Çünkü geniş görüşlü ve bilge bir adam olduğuna göre, gençliğinde başkasını değil de...

Geçenlerde Haydar Ali Albayrak’tan bir haber geldi, Paul Nizan üzerine, daha doğrusu Paul Nizan’ın romanı Fesat – La Conspiration üzerine bir yazı yazmış. “Okuyabilirsen tartışalım,” diyor. “… yurdumuzda şu ana değin yalnızca üç baskısı yapılan Fesat’ın bu kadar az ilgi görmesi dikkatimi çekti,” diye yazmış Albayrak. Üç baskı mı yapmış? İyiymiş. Sonra diyor ki, “Fesat denince akla Dostoyevski’nin...

MELANKOLİ Sadece bir başka gün Mükemmel olmayan Hatırlanması gereksiz Hatırlamamak ki özellikle Budur derin melankoli hatırladığımda Budur yüzde 99 karanlık Kaybolan yıldızların evreni Er yada geç Toz ve gürültü olarak içine döndüğümüz Ve duyumsanmak yapışkan boşluğun ötesinde Devasa bilincimizin kavrayamaması Ne kadar yakınız doğmadan önce birbirimize oysa Hayattayken daha fazla O doyumsuz bir avcı Aç...

1. Kelebeklerin en güzeli Benekleri siyah olan. Kelebekler ölümlüdür Ölümlü doğdu. Oysa yaşamak içindi gün Ölmek için yaşanacak Yaşama hasetle eğildi. Bir bedenden çıkıp Başka bedende Kanatlarını çırptı. Durmaksızın uçtu Taşıdı kanatlarında Tutundu gökyüzüne Bütün yükleri. 2. İsimsiz bir rüzgârdan geçip Derinliklere düştü, Öyle döndü yeryüzüne. Önce kanatlarını kuruladı Ardından uçmayı öğrendi Bulutları gördü Uçsuz...

Küçük bir evde yaşıyordu kimi kareydi kimi dikdörtgen utangaç bakan odaları başkaları için seçilmiş duvarda yer yer başkalarına göre çerçeveler posterler belki boya çatlaklarını saklıyordu gitgide daralan bir çembere oysa sıkışmıştı yüreği. Sanki bir şeyi kendinden saklıyordu bilmez gibi görünerek anlamını bildiği sözcükleri tanıdığı her insana tanıtmadığı bir kendiyle dolaşırdı sokaklarda daralırdı döndüğünde her evinden...