Korona! Sana Dünya’dan sesleniyorum. Çin’in Vuhan kentinden insana doğdun. Kısa sürede tüm dünyaya yayıldın. Türkiye’de bir aya aşkın süredir karantinadayız. Krizler ortamında ismini zirvede göreli çok olmadı. İnsan canlısı durmaya ikna oldu mu bilinmez ama hanelere tıkıldığını söyleyebiliriz. Evde kalma ambiyansı hızlıca reklamsal bir alana taşındı bile. Emekçilere yüklenen sorumluluklar devam ederken, sırtı pekler bu...
Son Yazılar:
Birbirinden Razı Yıldızlar
Kartalın Kayası, Suyun Kanı
Suat Taşer’den Bir Ben Bir Yokuş
Hayatın Ebesini…
Bir Duruşun Gerçek Hikâyesi “Terzi Fikri” Kartal’da
Pera Müzesi’nde Tablolar Arasında Bir Caz Buluşması
Türkan Silay Rador’dan İstanbul’a Resimler
Köpük, Öfke ve Yeni Sağın Yükselişi
Bir Cumhuriyet Rönesansı: Alman Hocalar ve Türkiye’nin Entelektüel Direnişi
Nihat Ziyalan Tümceleriyle Dünyayı Resimliyor
Nöbet: Toplumsal eleştirel taşlama içeren bir beden-korku filmi
Amazigh
Agamben’in Dil Devrimi Nesir mi, Şiir mi?
İyiden Harika Hissetmeye Uzanan Yol Üzerine
Sermayenin Zaferi, Demokrasinin Krizi
Niçin doğayla inatlaşmaya devam ediyoruz?
Yönetmen Olamadım, Hegel’i Oynatıyorum
Juan Carlos Onetti: Kasabanın Bağışıklığı
Tinto Brass, Salon Kitty ve ‘Nazi erotikası’
Ana Sayfa
Zuhal Kaya
Yazar: Zuhal Kaya
ÖMÜR ÜZERİNE (ŞİİR)
Hoş geldin yaş Islatarak geçiyorsun Süzülerek Öyle geçiyorsun ki Pullarını döken kertenkeleyi düşünüyorum Hafızadan dağılanlar toplanmayacak Akan telaşın içindesin nasılsa Kibrit çaksam yanmayacak Yeni damlaya kavuşunca Aynada konuşacak parçalar Ürkme Susmak için gölgesini kovalayansın Oturmuşsun üzerine benliğin Eskiyen şarkılar buluşunca Kelimeler urgancı Hep yalnızlık vaktinde kertenkeleyi düşün Sürünce gövdesini yere İlerliyor biraz biraz Dinlen Sanrılar...

