Kategori: Manşet

insanın lekesine su fayda etmez suyun ömrü uzundur insanın kısa bakmasını bilmeyene yalan söyler aynalar ışığın olduğu yerde gölgeler karadır taşıyorsa yüreğinde bir süveyda gölgesinden kaçamaz insan   Resim: Ekrem Kadak

sensizliğimin panayırlarında çarpışan otolara biniyor ah kırık kalbim sırf bu yüzden elma şekeriyle kandırıyorum çocukluğumu hayal tamir atölyesi söz, bazen bir söz; onarır kırık bir oyuncağı kalbinden   şarabî mustafa coşar’a oturduk içtik ya kurtuluş’ta bir parkta iki serseri adamla, hatırla mustafa içimizde hep o günden bir köpek öldüren   şiir anladığım şey, şiir yazmak; dile...

Merhaba diyorum ağaçtaki müjdeye sarıp sarmalıyorum dileklerimi suya kavuşan toprağın sevinciyle gün ağarınca çocukların okul telaşında okşuyorum sabahın kanatlarını. Çileli yalnızlıklara direniyorsa kalbim biliyorum yanımdasın benimle rüzgarım ol gir koluma, zorlukları paylaş benimle sevgiyi diyorum yanında getir siliyorum artık gözyaşlarımı. Ekinler yeşerecek bahara ne kaldı diyoruz şarkılar bekliyor bizi, yükümüz ağır artık taşımak keyifli onları...

Sustun işte! Beden olup bir gömleğin içinde Ateşin yaksın seni, çığlık da yok, her neyse Diyelim ki dal hışırtısı rüzgârda O bile yok. Olmasın, olmayacak da Bundan hoşnut kalacak en uzun konuşanlar Bunda hoşnut kalacak. Ölürsen dünya! Sustun işte! Irmak akmayı kesti Ufalanmayı göze aldı kayanın biri Beyaz kâğıt beyaz kaldı Konuşmak mürekkepti Sustun işte!...