Kategori: Kritik

Sinemanın bir anlamda görsel bir sanat olduğunu unutmayan yönetmenler, ‘alana müdahalenin’ ne olduğunu iyi bilirler. Şöyle ki, ressamın tuvalinde sergilediği kompozisyonu renksel ve biçimsel olarak düzenleme şansı vardır. Bunun anlamı ise şudur: Biçimsel değerler uğruna fotografik gerçeklik feda edilebilir. Elbette buradaki amaç denge sağlamaktır. Plastik sanatlarda gerçekleşebilen bu dengenin, kameranın vizöründe de var olmasını bekleyen...

Şerif Gören, bir dizi tesadüf sonucu erken yaşlarda bulaştığı Yeşilçam’ın -yolu Yılmaz Güney’le kesişinceye kadar- hemen her biriminde çalışır. “Canlı Hedef”teki yönetmen yardımcılığının ardından yaklaşık 10 yıl boyunca Çirkin Kral’ın izinde yürüyecektir. Filmografideki ilk önemli kırılma kuşkusuz Yılmaz Güney’in Yumurtalık hadisesi sonucu tamamlayamadığı “Endişe”yi Gören’e devretmesi sonucu yaşanır. Kan davası, başlık parası ve sömürüyü başarıyla...

Harris çalışmasının başlangıç noktası olarak öğrenci gösterileri, başkaldırı ve protestoları ile genel bir huzursuzluğun baş gösterdiği 1968 Mayısını almakta. Jonathan Harris, Yeni Sanat Tarihi: Eleştirel Bir Giriş adlı kitabında sanat tarihinin 1970’den bu yana geçirdiği değişimin kuramsal, tarihsel, toplumsal ve siyasi bir dökümünü bir araya getirmeyi amaçladığını söylüyor. Ona göre kitabın hedef kitlesi üç gruptan...

Çeper, imgeleri betonlaştırırken Türkiye’nin son yirmi yıllık ekonomisini ayrıca da organik olmayan insani değerlerinin katılaştığında işlevsiz kılındığını göstermektedir. Mehmet Çeper’in Karşı Sanat Çalışmalar ’da gerçekleştirilen son sergisi Derhal/derhal hakkında pek çok farklı yorum ve değerlendirme yapıldı. Bu değerlendirmelerde de birkaç değinme haricinde eserlerin işaret ettiği geniş coğrafyadan bahsedilmedi veya kompozisyondaki arka plan olarak bir konumlandırma...

1990’lı yıllarda sanattaki dikkate değer değişim, enstalasyon sanatının yükselişi olmuştur. Tartışılan ve karmaşık bir kavram olan enstalasyon sanatının çerçevesi bulunmamaktadır. Enstalasyon (yerleştirme) sözcüğü, yazar Claire Bishop’un “uzamda bulunmak” olarak tarifi ettiği gibi, bir ortamda izleyici ile buluşan belirli bir sanat pratiği kategorisidir. Julie H. Reiss’in belirttiği gibi, iki farklı enstalasyon sanatı dalgası gözlemlenmiştir. İlk dalga,...

Sanat tarihini yalnızca sanat tarihçileri mi yazar? Türkiye’de sanat tarihi yazımı öteden beri sanatçıların egemen olduğu bir alan mıdır? Sanatçılar tarafından yazılan tarihin avantajları, dezavantajları nelerdir? Sakıncaları, kısıtlılıkları var mıdır? Bu yazımda tarih yazımı modeli, uluslararası sanat, Türkiye’ye özgü toplumsal ve politik koşullar, anlatı düzeninde dönemselleştirmeler, kanonlar, ulus-devlet söylemi, dil, terminoloji ve kaynaklar alanında Nurullah...

Yapay zekâ ve sanat ilişkisi üzerinde araştırmalar yaparken Türk sanatçıların da yapay zekânın sanatta kullanımı konusundaki yaklaşımını da öğrenmeye çalışmaktayım. Bazı sanatçılarla yapay zekânın sanatla ilişkisi üzerine karşılıklı konuşmaktayım.  Bu çalışma kapsamında öncelikle Yücel Dönmez ile bir söyleşi gerçekleştirmeyi planladık. Karşılıklı olarak gidip gelen soru cevaplardan sonra bir söyleşi metini oluştu.  Bu söyleşi metnini yayınlamak...

“Tanrının dudaklarından konuştuğu kadınlar: Sbyl” Walter Burkert Şimdi gözlerinizi kapatın. Ve bir soyut uzay düşleyin. Ama yep yeni bir uzam, sanatçının zihninden, okumalarından ve düşlerinden oluşan. Kuşkusuz ne çekici ve tekinsiz bir imge denizidir bu. Şimdi gözlerinizi açın Sibel Kırık’ın imge dünyasına bakın ve ona düşmekten korkmayın. Formların akışına, lekelerin örüntüsüne, renklerin dansına ve ritmine,...

Düşünce ve sanat, biçimsellik ve toplumsallıkla kaynaşınca ortaya doğrusu büyülü yapıtlar çıkıyor. Felsefe geliştikçe, çağdaş teknolojik ve yapısal değişiklikler oldukça, sanattaki anlatım biçimleri de –çağa tanıklık etme anlamında– klasik ve direkt bir dilden ayrılıp felsefi bir anlatım biçimine yöneldi. Tiyatroda Eugene O’neill, Henrik Ibsen tarzı anlatım dili, edebiyatta Virginia Woolf, James Joyce tarzına doğru kayış...

Ernst Barlach, Edouard Munch, Kirchner gibi ekspresyonist sanatçılar, haşin, kaba, isyankâr bir ruhla başkaldırı biçiminde tuvallerine işlerini dökmüşlerdir. XIX. yüzyılda toplumsal yaşamda gözlemlenen rasyonelleşmeye bakıldığında, yaratıcı buluşların odaklandığı endüstri çevresinde, ilk endüstri kentlerinin biçimlendiği görülmektedir. Bu kentler, monarşik dönem kentleri ve aristokrasinin yoğun olarak bulunduğu yönetim merkezlerinden farklı özellikler taşımışlardır. Üretim merkezleri olarak gelişmekte ve...