denizde gün ışığı var damla damla eriyor yaz yitik mevsimlerin göbeğinde ılık yaz, senin o zarif bedenin tuzla parıldıyor gün altında titreşen tenini ışık ışık öpüyor kuşlar sen bütün denizlerin uslanmaz, şirin, sevgili kadını: uzaksın biliyorum ölesiye sevdalardan yıllardan beri, ben de sevdim seni, hadi sen de bunu söyle, susuyor upuzun susuyor güneşle çarpışıyor gözleri...
Son Yazılar:
JOHN PERKINS VE ROGER CROWLEY YENİ KİTAPLARIYLA TÜRKİYE’YE GELİYOR
EDWARD SAİD’İN “ENTELEKTÜEL” FİGÜRÜ ÜZERİNDEN ÇAĞIMIZIN VİCDAN KRİZİ
Kıkırdama (Öykü)
1. FETHİYE-ÜZÜMLÜ SANAT VE EDEBİYAT FESTİVALİ
NON-CONTEMPORARY
Hüseyin Gökdeniz Özertaş’ın Zaman Koleksiyoneri Üzerine Bir Polemik!
BİR SOPRANONUN ÖZEL DÜNYASI
Roman Sahnede Bilim Işıkçı: Bilişsel Edebiyat Eleştirisi Ne Yapar, Ne Yapmaz?
Kıraathaneler, kültür ve aydınlar
Neden resme bakarız?
Plastik Dil, Estetik Donuklaşma ve Yaratıcılıksız Sanatçılık Üzerine
Anarşinin Maskeleri: Percy Shelley’den Triangle Fabrikası Yangınına Radikal Bir Şiir’in Tarihi
ŞEHRİ FOTOĞRAFLA BULUŞTURAN 212 PHOTOGRAPHY ISTANBUL 26 EYLÜL’DE BAŞLIYOR!
Cevat Çapan’ın Anılarında Özer Kabaş ve Zamanları
Levent Karataş’ın Melez Peri Kitabı Üzerine Bir Poetika ve Direniş Okuması
Haftanın Kitap Seçkisi
Sanat Eleştirisinde Üretken Yapay Zekâ Kullanımı
Görünür Olanın Ötesinde: İran Resim Geleneğinden Güneş Mehrnoosh Goodarzi’nin Ruhsal Evrenine
Fırtına Dindi: Kadir İnanır
Kategori: Litera
Çürü Yen (Şiir)
Geceyi hissetmedim dün güzeldi kelimeler gürültüsüz, gözlerim kaydetti bir çuval incir toprağa battı, çürüyen kendini ikna edememiş gündüz geceye Akşam sabah altmış iki kez son uçta hatırladım anlar yoktu, geç işler unutuldu, duvarları kabul ettim, ohhh! Muhayyilem çözük kıyı kurşun yok başımda belki bir hatim etin içinde kaybolmuş “başım sağ” dedim yansıma çok şükür, senaryo...
alogos (şiir)
sonlu kadar gerçektir sonsuz ey mükemmel akıl dışı durağan mekan akmayan ya da dönüşmeyen acısı yıkılmış kalbinin ne zaman, ne gece, ne gökyüzü küller küllere sonu yok ad verilmişlerin “o seni bir kan pıhtısından yarattı” tozlar tozlara de ki buradaydık ışık ve gölgelerin yokluğunda geçip bir hiçlikten diğerine Resim: Orçun Çadırcı
ONLAR ARTIK BURADA OTURMUYOR
Bizim kuşak sessiz kuşak ile X kuşağı arasında kalan ve İngilizce’de “Boomer” sözcüğü ile bilinen özel bir demografik gruptur. Bu kuşak, genellikle II. Dünya Savaşı sonrası yaşanan bebek patlamasını kapsayan 1946 -1964 yılları arasında doğan insanlardan oluşmaktadır. Her ne kadar II. Dünya Savaşı’na katılmamış olsa da o yılların ülkelere getirdiği yoksulluğu ve yoksunluğu yaşamıştır. Gençliğimizde...
#eklitera Temmuz Şiir Seçkisi
Litera – Ek Dergi
YAPRAK SÖKÜĞÜ (ŞİİR)
, Resim: Orhan Taylan
ÜÇ KISA ÖYKÜ
BERDUŞLAR Eğik de dursa yamuk yumuk da olsa bu bizim hayatımız. Kir pas içinde de olsak, hastalıktan dökülüyor, kırılıyor olsak da gerçekleşmemiş hayallerle de yatıp kalksak, koca bir ömür bi kez bile yaz tatili yapamasak yaz sıcaklarında güneş çarpmalarından havaleler geçirsek de sıcaktan buharlaşıp yok olsak da… Kışın üşümemek için on kat giydiğimiz için hayatlarımızın...
‘üst’ün olmaya dair içsel çelişkiler
İnsan yalnızca çevresine değil, kendi benliğine de hakim olabilen, özgürleşmiş bir varlık haline gelir. İnsanın varoluşsal serüveninde, kendisini diğerlerinden üstün kılma arzusu sıkça kendini gösterir. Bu arzu, yüzeyde bilginin ve kültürün yüceltilmesi olarak görünse de, altında yatan karmaşık psikolojik ve bilinçaltı dinamiklerle örülü bir mücadeleyi de beraberinde getirir. Üstünlük, yalnızca dışsal başarı ve bilgi birikimiyle...
Şahsi Bayramlar ve Bazı Sıradan Anlar (Şiir)
Eve dönmeyi kutlayalım evde çocuk sesi duymayı Bahçede incir heybetini, zeytinin omuz başını Komşunun kapıyı çalıp bir tas böğürtlen bırakmasını Böğürtlenin rengini, rengini bizle paylaşmasını Meyvenin tatlısını kurt bırakmaz ekşisine can dayanmaz Tatlıyı kutlayan çok olur, biz ekşileri de kutlayalım Üzümü, üzümün badesini hem kutladılar hem kutsadılar Yaprağına pirinci naneyi fıstığı saranı Bunu ilk aklına...
Odalık (Şiir)
özgürlüktü rüyası odalığın renklerinden kaçarak manolyalı şalvarının ölü ya da diri rehaïku [odalisque] c’était la liberté son rêve de l’odalisque en se fuyant par les couleurs de son saroual aux magnolias morte ou vive Kapaktaki resim şair Daniel Leuwers’in editörlüğünde “fakir kitaplar” serisinden Fransız ressam Henri Matisse’in 70. Ölüm...









