‘İlerleme” kelimesi annemin ağzında feci tınlıyordu…” – Matei Visniec İzmir Devlet Tiyatrosu ekibi, Yazar ”Matéi Visniec” in kaleme aldığı tek perdelik dram oyunu olan ”İlerleme” ile, 16.Uluslararası Devlet Tiyatroları Festivali kapsamında 13 – 14 Mayıs 2026 tarihlerinde Antalya Haşim İşcan Kültür Merkezi Sahnesi’ne konuk oldular. Oyun, Bosna savaşı sonrasında yeniden çizilen sınırların, yeni baştan...
Son Yazılar:
Miz Volume XII
Şahbender Korkmaz: Kasabanın Kuyu Dibinden Dünyaya Bakmak!
Semboller Sanık Sandalyesinde: Epstein vakası kadim tanrıları nasıl komplo kanıtına dönüştürdü?
Dünyadaki Bütün Restoranların Tek Rüyası: Lastikçi
Mizahın Kavramsal Arketipi: Nasrettin Hoca, Çağdaş Felsefe ve Güncel Resim Pratiklerindeki İzdüşümleri
Elliler Apartmanı: Öykünün ve Şiirin Yeniden İnşası Üzerine
Hasan Sarıtaş Gallery Sergi: COMMON GROUND
Sanat ve Ölümsüzlük Arzusu: Gılgamış Destanı Üzerine Felsefi Bir Deneme
11. Hitay Vakfı Sanat Yarışması Kazananları Belli Oldu
Teknofeodalizm: Kapitalizmi Öldüren Neydi?
Çatışan Laiklik Anlayışları Arasında Daralan Laiklik Ufku
Aşı Yarası
Odysseus ve Sisyphos’un “Korkunç İşkence”si
TOMITA: BİR JAPON MÜZİK DEHASI
TÜRK SANAT PİYASASINDA ELEŞTİRİNİN ÖLÜMÜ
YAPAY ZEKA FİLM YAPIMLARINDA
Frank Zappa: Sosyo-Politik Hicvin Bestecisi
TEKNİĞİN GÖLGESİNDE RUH ARAYIŞI: YARATICILIKSIZ SANATÇILIK
Doğanın Kanı, Şairin Mürekkebi: Kökler ve Kemikler
Yazar: Serpil Kaya
DİSTOPİK BİR DOYUMSUZLUK: ”IŞILTILI HAŞERAT
”Karanlık bir distopyada, vicdani bir yüzleşme” ”Bizim yerimizde olsaydınız, siz ne yapardınız?” işte bu soru ile başlıyor, sert bir vicdan muhasebesi. Peki ya sonra? İlâhi bir takip olan vicdan mı? Yoksa tüm zayıflıklarını kapkaranlık bir kuyuya hapsederek, kendi sesini bile duymamazlıktan gelen insanoğlu mu kazanıyor bu ağır sınavı? ”Işıltılı Haşerat” işte bu sorunun cevabını izleyiciler...
FARELER VE İNSANLAR ÜZERİNE – İZMİR DEVLET TİYATROSU
Loş ışıklandırılmış döner platformlu bir sahne. Sahnede iri yarı devasa görünümlü bir adam ve onun ardı sıra yürüyen orta boylu, ufak cüsseli arkadaşı. Fonda hüzünlü bir şarkı çalıyor: ”Uyanıp göremedik, Bir telaş bir delilik. Bu gidiş hızlı duramadılar Geçiyor vay vay vay ömrümüz Yine geçiyor Geçiyor gülemeden, sonunu göremeden Bi çıkış lazım, bulamadılar Geçiyor vay...


