Yazar: Hakan Doğan

I uyandırıyor ölü çimenleri çığlığı bakire annelerin tükenişe yelken açan tapınak şövalyesi aşkı seçiyor ölümsüzlük seferinde   ellerimde etezyenle geliyorum açılıyor gövdenin bütün körfezleri   tek hatırlayan benim atların sezdiği şifreleri her yol gözlerine çıkıyor   cevabı geleceğe bırakan papatyalar gövdenden emiyor aydınlığı hiçbir ölümlü meyvede olmayan renkleri   mahzende çürüyor erteleme sarılmaktan korktukça yayılıyor...