Akşam acılar yüklenmiş
eve çıkan merdivenler buzlu
kötü komşular kokuyor balkon
İçimde bir apartman boşluğu
göğsüme açılan pencereden
gökteki yıldızlara tutunuyorum
Bilmek istemenin ateşiyle
büyük varlığın taklidini yapıyorum
tanrıya yaklaştıkça artıyor paranoyam
Ruhun yüzeyine çıkan anılarda
geç serpilmiş bir esmer
zamanı bükerek direniyor unutuşa
Sabaha atlar ısmarlıyorum
toprağın aileden sayıldığı yerlere doğru
yavaşça yollara itiyor beni kalbim
Resim: Avni Arbaş
Bir Cevap Bırakın