Tanı ağrı
Anı ağ. ı
An n a r
Tan ağrısı
Ta Ağrı’dan görünür ışığı
Tanır onu utanır sanır ki sanrıdır
Ölümsüz bir düşün peşinde insana inanır
An inan Ağrı’dan ağrıya ağ ağ örülür
Yaşlanır ömür beden gömülür üstüne örtülü gerçekler
Gün be gün gün yüzüne elbet çıkar
Çıkarır çıkarı çirkin yuvasından bir yılan gibi
Sokmadan zehri sense petektesin çık arı!!!
Çünkü çıkarı yok arıların baldan başka
Başka başka her gün yeniden başla hayata
Başka türlü olmaz ki sevginin hayal perdesi
Açılır önüne oyuncular bir bır önünden
Yazılmışlar bir oyuna özde ben bir seyirci iken
Mercekte büyütülmüş onlar kanar bir yaradan
Bazıları Yaradan böyle yaratmış der geçer derdi
An ağrısı derdi yaşam ağrısı yaşamak tan ağrısı her güne
An nar bölünür çoğalır içimizde kâh yeşerir kâh kanar
O zaman an be an anılar kâh güler kâh ağlar
Ağ ölüm an ölüm anı tanı an tan ölümlü olanlardan utan
Batan bataklık gibi dip dibe; gün mü güneş mi gün görmemişler mi?
Dertleri dert, dönseler içlerine dervişler ermişler mi?
Biz şimdi dönmesek de özümüze
Ölümsüz bir düşün peşinde
Ağrı’dan da büyük bir dağ dağdağasız bekler tırmanmayı
Yaşam derdi derdi dedelerimiz
Yetmez bir çığlığa bir ömre hiç…
Dertleri bir kalp gibi korkuda huzurda
Yankılanır bir halkın Türküsü şimdi Munzur’da
Yaşlanırken dünya yaşlanırken yaşlarımız yaşlanırken yaşam
Yaşlanırken gözyaşlarımız taşlanırken insanlık
Yaşlanırken kanayan yaramız
Dert oldu derdime yaşam derdi
Ağrım bana şimdi çok geldi Ağrı’dan bile çook…
04.06.1971 Genova
Resim: Beyza Boynudelik
Bir Cevap Bırakın