sökük yaralara ayışığı sürmek
görevi olmalı bir şairin
birsevgiyi damıtmak
hırçın aşklardan
devşirdiği acıların
defterlerini dürmekse
aklına ilk getirdiği
bir okul çocuğunun
düşürdüğü yalnızlığı
parça pinçik etmek olmalı
farkettirmeden ikincisi
her toplayışımda
yeniden dağıtıyorsam
yeniden toplayabilmek için
yaşamda kime göre neye göre
hep hata veren kendimi
asıl iken bu yaşam denen hazret
sırtımda astarı hastasıyım şiir
kahrolası yumurta küfesi
ustam derdi der her zaman:
bırak çekirge
çırak dağınık kalsın!
Bir Cevap Bırakın