Yaşayanlar çoktan öldü,
sadece ışıkları rüyalarda sürükleniyor.
-evrenin rüyalarında-
Gölgeleri toprağa fısıldıyor.
Ve ben onları duyabilmek için
yaşamak istiyorum hâlâ.
Çürüyen kemiklerin
ve yaşayan köklerin sohbetinden
ibaret hayat.
Bir göze bulmalıyım öyleyse.
Bir göze;
her nabız belirsiz,
her
kemiğin altında bir titreme,
taşların arasından akan su gibi.
Resim: Yves Tanguy
Bir Cevap Bırakın