Sen yağmurdun, ben toprak
bin yıl sanki kuraklık, bahar yok
çiçeğe dönüşmedi dalımdaki tomurcuk
iklim sustu, kış indi
rüyalarda doydum sana sevdiğim…
Bir yaprağın ayasına bir denizi oturttun
gözlerin güven verdi
her kulaç düş adası, battım çıktım
taş gönüllü dalgalar nefesimi ısırdı
bir ateşten bir sudan alev doğdu
çoğaldı kuzey rüzgarı
sesimi su apardı.
Bütün kara parçasının ah acemi yolcusu!
ben “göy ekin”, sen orak
yerin rahmi kesilmişti o gece
kanıyordu bütün Asya
aşkımı yoklukla ölçtün, uyandım.
Kaçamak rüyalarda doydum sana sevdiğim!
Bir Cevap Bırakın