EFLATUN (ŞİİR)

                                                                                           – çiçekli mısralar gölgesi…-

 

Çiçekli mısralar gölgesine “Eflatun” diyerek

Altın tozunu buladığın yerlerden eser kalmadı

Kurumuş kuyulardan kaç “Yusuf” çıkardım bilseydin

Aynalara kör bakardın

İçimde yedi kat kabaran öfken

İzlerini beyin duvarlarımda parçalıyor

Bedeni terk mi etti sanıyorsun körpe ruh

Oyalar kavgamı her daim sırdaş isyan

Sesime kulak versin! Can bakışlar

Mağrurlandıkça büyüdüm sanarken

Hiçlik etrafında dönüp durmuşum

Gözlerinde oyalanmış bir baykuşmuşum

Beyaz bakışlar aslımı gösterirken

Delik deşik kalbime set çekiyor hüzün

Hep bir şeylere geç kalma sitemimle

Çığlığını en yürekten atıyor cinnet

Sesime kulak versin! Can bakışlar

Serzenişler kuruş etmeyince, sessizlikte

Bilhassa huzura çekilen dalga ertesinde

Gününü bekliyor çekip gitmek

Onca emeği boğulmadan taşıyan, derinlerde

Bir damla ihanetle nefessiz kalıyor

Zaman sığ sularda boğulmak ayininde

Ne geçmiş büyüsü ne de gelecek ışıltısı

Ânı iliklerine dek varan tahassürüyle

İşliyor bir nakış gibi çaresizliği

Gerçi elini eteğini çekmek de bir ilermekti

Kalanlar derdini ekleyerek kendi çilesine

Yürürse yolunda yolunu yoldaş eyle

Sesime kulak versin! Can bakışlar

Bir Cevap Bırakın

E-posta adresiniz yayınlanmayacaktır.