Üzünçlü Günler Yaslı günler, üzünçlü günler, kış gibidirler, bunlar da gelip geçer. Hiç takmayalım kafaya, bir sonu var bunların da, bunlar da gelip geçer. En sancılı kederlerimiz hep bizle kalacak değil ya, bütün o dertlerimiz, Sırada bekleyenler nasıl beklerse biz de bekleriz, bunlar da gelip geçer. Halkların, mazlumların başına çöreklenmiş tüm o baskılar, ağular, belalar,...
Son Yazılar:
Kemikler ve Kökler (Şiir)
Karanlığın İçindeki Oyun: Tim Burton Dünyasında Masumiyet, Yanılsama ve Karşıtlıklar
SUZAN BATU: TANRIÇAYI GERİ ÇAĞIRMAK
Burundi’yi Hatırlamak (Şiir)
KARAGÜMRÜK (ŞİİR)
dis nobis eyâ hayati quid vidisti in via (şiir)
Ziyun & Wang Chao’nun Moving Park sergisi Secant Space’te
Ortadan Başlamak
Brooklyn Köprüsüne (Şiir)
AHMET GÜNBAŞ: GECENİN ORTA YERİNDEKİ IŞIK
KAÇAMAK RÜYALAR (ŞİİR)
FİKRİNİN FATSASI (ŞİİR)
Zeigarnik Etkisi – Zihnin Tamamlanmamış Olana Çekilmesi Üzerine
Yaşar Müzesi Kapılarını Açıyor
Absürtten Delirmeye Ne Kadarlık Mesafe?
öte ali (şiir)
RULETLER 4: SENTİMENTAL (ŞİİR)
Zafer Gençaydın’ın Soyut Resminde Düşünsel Direnç
Bedri Rahmi Eyüboğlu-Sevda Üstüne Sergisi Galeri Selvin’de
Ana Sayfa
Serob Stepani Levonian
