“Yeni sanat sezonuna yeni normal ile girdik.” Bu basit görünen cümlede garip bir şeyler var. Cümle, acaba yeni normal için fazlasıyla mı normal! Yoksa anormal bir cümle mi? Eğer yeni bir normalde isek, yeni normal bir cümle nasıl kurulur? Eski ya da yeni normallerin gramerleri, sentaksları, semantiği nasıl bir düzene sokulur? İçeriğine mi dikkat etmemiz...
Son Yazılar:
Kartalın Kayası, Suyun Kanı
Suat Taşer’den Bir Ben Bir Yokuş
Hayatın Ebesini…
Bir Duruşun Gerçek Hikâyesi “Terzi Fikri” Kartal’da
Pera Müzesi’nde Tablolar Arasında Bir Caz Buluşması
Türkan Silay Rador’dan İstanbul’a Resimler
Köpük, Öfke ve Yeni Sağın Yükselişi
Bir Cumhuriyet Rönesansı: Alman Hocalar ve Türkiye’nin Entelektüel Direnişi
Nihat Ziyalan Tümceleriyle Dünyayı Resimliyor
Nöbet: Toplumsal eleştirel taşlama içeren bir beden-korku filmi
Amazigh
Agamben’in Dil Devrimi Nesir mi, Şiir mi?
İyiden Harika Hissetmeye Uzanan Yol Üzerine
Sermayenin Zaferi, Demokrasinin Krizi
Niçin doğayla inatlaşmaya devam ediyoruz?
Yönetmen Olamadım, Hegel’i Oynatıyorum
Juan Carlos Onetti: Kasabanın Bağışıklığı
Tinto Brass, Salon Kitty ve ‘Nazi erotikası’
Bir kuşatmayı yarmak adına
Ana Sayfa
Selman Akıl
Yazar: Selman Akıl
Odipus Behzat ve Baba’nın Adı Ç.
(())Dizinin önemli tüm karakterleri Ödipal kompleksten kaynaklı davranış biçimleri sergilemektedirler. Hayalet, Akbaba, Harun, Eda ve hatta Cevdet, baba figürünün kendilerinde yarattığı bir takım tramvalarla şekillenmişlerdir. Son zamanlarda birkaç yıl öncenin fenomenlerinden biri olan Behzat Ç. dizisinin filmler de dahil tüm bölümlerini izleme imkanım oldu. Apaçık bir şekilde sosyal ve politik içerikli olan bu dizi birçok...

