“Ben bir insanım ve insanca olan hiçbir şey bana yabancı değildir.” Mehmet Gazioğlu hakkında daha önce yazdığımı bir yazıda Romalı Yazar Terentius’un bu cümlesini alıntılamıştım. Çünkü üzerine düşünülmüş, emek harcanmış, bir söylem geliştirme çabasında olan her yapıt, çağların değiştiremediği bu deyişin karşılığı gibi. Öte yandan onun yapıtları bana sanat tarihinde çok uzun zamandır izi sürülen...
Son Yazılar:
Mesut Aşkın: Şiirin Soğuk Mevsimi ve Bir Hafıza Arkeolojisi
İçimdeki Yabancı – Geri Gelmemecesine Yitirdiklerimizden Baki Kalan Anılarımız
Yılmaz Kömürcü “Büyük Yalnızlık”la Geri Döndü
Çağdaş Sanatta Akışkan Form
Göz, Dil ve Sözcükler
Fotoğraf ve Felsefe
TOZAN ALKAN’IN ŞİİRİNDE HAFIZA, SİYASET, DİL VE KAYBEDENLERİN TARİHİ
Bozlu Art sonbaharı “Wabi-sabi” başlıklı yeni sergisiyle karşılıyor!
Asmalımescit-Tepebaşı-Şişhane Hattı: Bir Sanat Coğrafyasının 1990 Sonrası Dönüşümü
Çizginin Öteki Yüzü: Ressam Güngör Kabakçıoğlu
TRANSENDENTAL LOGOS/ VACH
Moksvin (Öykü)
Ahmet Güntan’a Birinci Mektup
1937 Enternasyonal Fuarının Kayıp Maketleri: Efes ve Bergama Harabeleri
Uzaktan Dokunmak: Bakılmanın Hissi
Felsefe Bilmeden Çağdaş Sanat Yapılabilir mi?
Primitif Sanat ve Uygarlık: Sanatsal Düşüncede İlkel İmgelerin Yeniden İnşası
Ömer Erdem’in Evvel’inde Dilin Kaybettiği Dünya ve Dünyanın Kaybettiği Dil
NÂZIM HİKMET’İN EN KAPSAMLI SERGİSİ “ROMANTİKA” İZMİR’DE AÇILDI
Ana Sayfa
Nilgün Yüksel
Yazar: Nilgün Yüksel
Kitsch: Kartondan Kaleler
Avantgarde’ın sanatsal yüceliğin yeni anlamı olduğu, koca bir sanat dünyasının hızla bu öncü sanatın ve sanatçıların peşine takıldığı bir dönemin ardından Nerdrum, avantgardın da bir salon sanatına dönüştüğü savıyla, Rembrandt’ın ışığına kadar geri gider. “Gösteri, öyle bir birikim aşamasındaki sermayedir ki imaj haline gelir.”(1) 20. yüzyılın büyük kâhini Guy Debord, Gösteri Toplumu çalışmasında algıları alt...

