Fransız Devrimi, Spartaküs ayaklanması, Dmitri Şostakoviç, Bertolt Brecht, Fyodor Dostoyevski, Karl Marx, Lenin, Sputnik… Çoğumuzun bildiği, duyduğu ve okuduğu olay, kişi ve eserler. Peki bunların bir sergide buluşması ve plastik bir ifade biçimi bulması nasıl mümkün olur? Günümüzün birbiri ardına açılan sergilerinde sürekli günceli kovalayan, kişisel referanslarla dolu işlere alışık olabiliriz. Fakat bu kadar bağımsız...
Son Yazılar:
Tiyatro Festivalleri: Buluşmadan Birikime
Kübizm ve Görsel Beyin
Lula’nın Dijital Zaferi: Egemenlere Dil Çıkarmak!
Akvaryum (Öykü)
Devrinin Adamı – Bir işbirlikçinin ‘nötr’ portresi
Köklerden Sahneye Bir Keman Virtüözü: Maristella Patuzzi ile Söyleşi
MEHMET GÜNYELİ’DEN YENİ SERGİ “KADER DENİZİ” ANKARA’DA
Post-İnsan Çağında Sanatın Otonomisi
Justine Dupaquer: Essaouira Bir Enerjidir
G-Art Yeni Sergi: Konuşan Eller
Savaş Karşıtı Bir “Destan”: Troya Blues
Fredric Jameson ve Raymond Chandler: Tavizsiz Diyalektik
Yapay Zeka ve Wall Street Endişesi
Yuvanın Resmi
Serdar Koçak’ın Dilinde Egemenlik, Aidiyet ve Özgürlüğün İmkânsız Anatomisi
Adolf Hitler ve basın özgürlüğü!
Gece İlahisi (Şiir)
Seyyah (Şiir)
Marx ve Joyce: Paralel Evrenler
Ana Sayfa
Gizem Gedik