Kapkaragümrükleri kaç kere geçtim güpegündüz
İşsiz güçsüz
İpsiz sapsız
Yıkkın bıkkın
Zehir zıkkım
Kapkaragümrüklerinizde reziller gibi içtim güpegündüz
Deliler gibi didinip durdum bir köşede
Neler neler uydurdum. Derken
Usul usul sustu usum
Ve bir akşam
-ki o akşamı yalnız ben yaşamıştım
baş ucumdaydınız evet ne varsa sizde vardı
dün, bugün, beklenti, ihanet
zafer ve kıyamet
dokunuşun, yok oluşun en güzeliydiniz-
Gemiler duruyordu yanı başımızda birer kişilik
Gemiler birer birer kayboluyordu, duramazdım
Ve bir akşam
-ben o akşamı yapayalnız yaşamıştım
güzelim elleriniz boşunaydı
gözlerim güzelim gözlerinizden uzaktaydı-
Giden kimdi
Bu köhne, bu sefil kentte kalan kimdi
Ve bir akşam
Yanı başınızda taş yağmıştı başıma
da artık olan olmuştu bana
ve bize
ve bizim biricik
batasıca sevgili
KAPKARA
Karagümrüklerimize.
1988, Fatih
(Beste: Erdinç Ünlü. Kent Ozanları, Ada Müzik 1998
Bir Cevap Bırakın