tatlı bir meyille denize paralel uzanan
düzlüğünde pontus alplerinin
sağa döndüm yürüdüm
sola döndüm yürüdüm
onikieylülden sonra
formatlanan kasabayı
sıfırlanan halkı
çatalında topum kalmış ağaç gibi
süzdüm biraz
meydanda da netice değişmedi
demem o ki
aramak nafile
anılardan başka yerde
kalmamış terzi
fikrinin fatsası
kırk yılı aşsa bile
vazgeçmemiş
beton çatlağında papatya çıksa
seferber olan devlet
ideolojik ve baskı aygıtlarıyla tüm
fikri kırıma devam ediyor hâlâ
düşmemek için
suyun sesine
yaprakların diline
tutunmasını
gündüzleri bulutlar
geceleri yıldızlar için
göğe bakmasını öğrettim
kendime
çünkü ah
konuşan çok
ama kimse bir şey anlatmıyor ordu’da
Bir Cevap Bırakın