Kategori: Manşet

“Özgürlük” diyen iç sesin olarak bul beni yaşamak istediğin bir zamanda Sahte sıcaklıkla yenen bir akşam yemeğinin tam orta yerinde mesela, gökten düşen elma yerine keskin bıçak masayı ortadan ikiye bölsün. Besin zinciri diye birbirinin etini kemirmesin artık iki insan. Son dakika sıcak gelişen bir olayolarak geçsin televizyon bu haberi: Şehrinkurumsal bağlarla birbirine sıkıca bağlı...

yedi kusursuz yıl geçti hiçbirine inanma hayır hayır hiç ağlamadım gözüme çöp battı erken yattım bu rüyaya o saat gördüm kabusu ben buraları toplarım git sen geç kalma yedi ayrı yıl yaşadım yedi ayrı şehirde hayır hayır boş oturmadım hiç seni sevdim sürekli bulduğum her kıyıyı döve döve içimde başıboş atlar çok düşündüm ölmeyi sen...

Hülya Özel’e üzerime serdiği afili göğün altında Ahı ahından ahlaya ahlaya vahı vahından sündüre sündüre yoku varlayıp varı yoklayarak asla varılamaz varılamazlıkta dolaşıp durdun vardıkça varamamaktan varamadıkça varmaktan daha varıcı bir şiir var mı, yok kuşanıp o sığırcığı aha kim bilir nerelere tırmanıyor o rampayı aşkın ilimine bata çıka çıka bata ilimin aşkına çingene oldun...

yolu yitirdik, mevsimi kovduk, çok kışlar uzadı, atlar öldü, nenemin korkuttuğu ağaçlarla, çoğalacak yerler bulduk. rengimize baktı dünya, kirliydi, mum dikmiş, ayinlerde yalın ayak, masallardan geçen çocuklar gördük, kâğıttan gemiler yaparak denize açıldılar. kuşlardan düğmeler diktiler o günlere, dağların gidecek yeri yok gölgeli geldiler, sözü unuttuk, izi kaybettik, göğe baktık, kuyruksuz uçurtmaların tarifsiz yerlerini gördük....

Meşrutiyet Caddesi’ni üst geçitle geçecektik. Beraberimizdekiler bazen ileride, Bazen gerimizde oyalanıyorlardı. “Hiçbir şey hayal ettiğim gibi değil,” dedi, “Heyecanıma kuş kaçtı…” İkinci Yeni’yi çok severdi. Kar geç saatlere doğru yeniden başlamıştı, Şehir bembeyazdı. Üst geçitte bir tek ikimiz kalmıştık, Ankaralı daha çok yolu kullanırdı Karanfil’le Konur arasında gidip gelirken. Evlenmek üzere yeni taşınmaya başladığı Balgat’taki...

yürüyorum parkta hangi ağıdın kıyısına takılsam bir çocuk nefesi yığıldı denizlerin içine binlerce kefen sarma sarhoş toplandı yitti bembeyaz bir bezin içine sarıldı türkü yüzbinlerce ağza dönüştü mesaj ağacı “minik göldensin” diyen güneşe haykırıyor yağmur gemici feneri var diyormuş doğanın insana yenik düştüğü nerede görülmüş ki hep öyle kalmak içinse çok zor bir zeytine ağıt...