doğurdum 7 onlar dedi ki 7 karnımdan saçılmış sayısız hücre sarıldı göğsüme hayvan pençeleriyle onlar dedi ki 7 7 kayıp sırt şimdi barut kokuyordu aradım 7 sokak karnımda dünyanın boşluğunu taşıdım 7 kat kat çıktım harabelerin arasından kızlarım –bir ağaç yarıldığında oğullarım –bir çukura dolduğunda yağmur sokak ortasında metale değiyor elim derime geçen pas boyuyor...
Yazar: Zeynep Köylü
Yazı
Yazı
Mokadikko (Şiir)
yıldızlar yeryüzünde titreşir kelimeler susmak istediğinde bir kapı açıldı uykunda senin mokadikko ayaklarım çamur içinde gülümsüyorum kırlangıcın getirdiği gülüşle ah sakın uyanma! bir kelimenin kafesinden düştüm ben çırılçıplak çizdim gövdemi suların sapkın istiridyesi dolaşıyor kanımda şimdi uzanıp yazacağım. tırnaklarımla kazacağım göğsündeki ayıbı bulutların getirdiği kelime mokadikko kimse görmüyor yaşamın ardından geçen kara köpeği...