Güneş ışığı bahçedeki Sertleşiyor ve soğuyor gitgide, Tutamayız ki zamanı Altından ağların içinde bile; Her şey söylenip bittiğinde, Affedilmeyi dilenemeyiz ki. Başına buyruk süvarilerce özgürlüğümüz Sonuna doğru usul usul ilerliyor; Dünya bizi mecbur bırakırken, tellere Kuşlar ve soneler diziliyor; Ve dostum yakında, geliyor, Dans etmeye de kalmayacak o günümüz. Gökyüzü ne güzeldi süzülmeye,...
Son Yazılar:
Güneş Işığı Bahçedeki (Şiir)
Görünüşlerin Aynasında Dehşetli Bir Huis-Clos Anlatısı
Koray Feyiz: Yaşar Miraç’ın Şiirinde Halkın Estetik İsyanı
Yine mi Fırtınaya Dört Beşlik (Şiir)
Kıyınıza Varınca (Şiir)
acı! (şiir)
Francis Fukuyama: Tarihin Sonuna Sadık Kalmak
Resimde İki Yönlü Estetik: Görsel Düşüncenin Kodlanması ve Eleştirinin Sınırları
Alevden Mezarlar (Şiir)
Prelüt (Şiir)
Yenildim Sayma Beni (Şiir)
Fotoğraf Sergisi: Her Şeye Rağmen Beyoğlu
Bir Zarfın Ardındaki Dünya: Anadolu Yerel Basınına Dair Nostaljik Bir Bakış
Anna Seghers, yolunda ödünsüz yürüyen yazar
Sergi: Sandrine Prévot-Evrendeki Sonsuz Döngü
Amerikan Rüyasını Yıkan Kovboy: Sam Shepard
Buruk Noel: Almodóvar’ın yeni filmi
Birbirinden Razı Yıldızlar
Kartalın Kayası, Suyun Kanı
Ana Sayfa
Louis Macneice
