Sarnıç (Şiir)

Karabasanı  yendiğimizde

Gulyabanileri, Yerebatanları, tepegözleri

Diğerlerini

Bayramiç  köylerinde çeşmelerin eski acısına

Burası

Çok yılı baharına özenli canşenliği evi olsun

 

Atalantekkelerden turunculu aynalı kavağa tırmanır bir oğulla

Toplayayım geleyim bilincimizi bir

Orak ayı sonlarından

Çıvgın sevdalarından, kiraz fısıltılarından

Arslanağızlarından mor küheylan dört nal

Geleyim bir bir fenafillah alnının sarnıcına

 

Hafızanın gülüne tarihsel bir direnç örmüşsündür

Zaman izafi ala bir şebboy

Dolup boşalmaya meyilli ay çukuru olsa da

Bin dokuz yüz yetmiş sekiz midir

Üzerimde Hüseyin’in gömleği mi vardır

Saza söze dahi taze söğüt dalından hevenklere

Bileklerinin çiği birikmiştir

Öyle bükülsündür göğümüz alnının sarnıcına

 

Sibirya tipisinde, düşüncemizin ucunda

Lizbon’u geziyordur öğle güneşi

Çinko damlara gecenin bastığı mühür ile

Karabiga’dan doğsa da

Şimdi gece ecemizdir nicedir korlandı

Gecemiz kar beyaz  Beyazıttır

Parasız yatılı mekteplerinde füruzan bir çocukluk albümü

Faşist pusularını bozmakta

 

Gecemiz nizamiye kapılarında  iki bileğimize bağlanmıştır

Kucakta Halepçeli bir kundakla

Sıratından ancak geçilebilen karaçam ormanıdır

Yosunlar yön verici sessizlikte yeşillerle

Andromeda’yla

Türümüz oysa zincirin henüz bir halkasıyla konuşmakta

 

Karabasanı yendiğimizde

Yalmavuzları, oburları, cazuları

Diğerlerini

Suskun  okyanus başlangıcına gidelim

Seyretmeye

 

Resim: Anselm Kiefer

 

 

 

Bir Cevap Bırakın

E-posta adresiniz yayınlanmayacaktır.