Sanat, gerektiği takdirde ve bazı durumlarda, aynı zamanda siyasi bir önem kazanabilen, estetik bir tür insan faaliyeti değildir. Sanat kendi başına politiktir; çünkü işlevsiz insanın duyularını ve olağan eylemlerini tasarlayan ve uygulayan bir faaliyettir ve böylece onları yeni olası kullanımlara açar. Yücelik aygıtı, boş tahtın ihtişamında mükemmel monogramını bulur. Amacı, hükümet mekanizmasında kutsallığın nihai gizemini...
Son Yazılar:
LÜKS VE ŞIKLIK KAVRAMINI DÜNYAYA YAYAN KÖYLÜ: LOUIS VUITTON
Siyasi Domatesler (Öykü)
Fatma Yenidoğan İle İtalyan Lisesi Direnişi Üzerine
BODRUM’DA “BİR HAYAT NEFESİ” SERGİSİ
PARÇALI YILLAR: YEŞİLÇAM’DAKİ “SEKS FİLMLERİ” OYUNCULARINA HÜZÜNLÜ/TRAJİK BİR BAKIŞ
Artopol Sanat Galerisi Yeni Mekanında
Hasta Çocuk (Şiir)
Bozlu Art’ta Kerem Ağralı’nın “Nova Prophetia” | “Yeni Kehanet” Sergisi Açılıyor
Parçalanma Ritmi “Ballet Mécanique” ile FAAR Gallery İstanbul’da
“2026 Kemal Özer Şiir Ödülü” Sahiplerini Buldu.
#eklitera Şubat Şiir Seçkisi
ŞEYLEŞME YA DA MASUMİYET MÜZESİ İÇİN “KARANLIK BİR OKUMA”
MEHMET ALİ DOĞAN “KARIŞIK İŞLER” Resim Sergisi Eskiiz Sanat Galerisi’nde
Masumiyet Müzesi’nde Yarım Kalan Hikâyeler
Neşet Günal “Yaşayan Desenler” Resim Sergisi Galeri Selvin’de
Edinburg’dan Cağaloğlu’na Bir Sanat Köprüsü: Suavi Sonar’ın Renkli Portresi
Angelina (Şiir)
Leyla Qasim’a (Şiir)
ANNA MELLE’DEN NAUM FAİK’E MEKTUP
Ana Sayfa
Kant
