Yüzün ki toplamı bütün kentlerin
öyle zengin
öyle yoksulum baktıkça sana
dışarıda serin bir kasım sabahı
kent sen kadar eksik burada
çocuklar kaldırımlarda yapraklarla oynuyor
ve davetsiz gülüşler doluyor odaya
ayağı altın olmuş,
öyle diyor içlerinden biri kıkırdıyorlar
kıkırdıyorum ben de yaslanıp eski bir anıya
hırkaları çıkarıyorum bunları düşünürken
kırmızı şalı, o günlerden hatıra
geceleri kırağı düşüyor artık sokaklara üşüyorum
dışarısı burada sensizlik kadar soğuk
ellerimi birbirine sürtüyorum
ve seni düşünüyorum
anılar da yapraklar gibi dökülürken her yere
aşk, diyorum
şalın iplikleriyle oynayan kedime
iki kalbin çarpışmasından çıkan çıngı
ciğer bırakmıyor insanda.
Resim: Ferdinand Hodler
Bir Cevap Bırakın