sensizliğimin panayırlarında çarpışan otolara biniyor ah kırık kalbim
sırf bu yüzden elma şekeriyle kandırıyorum çocukluğumu
hayal tamir atölyesi
söz, bazen bir söz; onarır kırık bir oyuncağı kalbinden
şarabî
mustafa coşar’a
oturduk içtik ya
kurtuluş’ta bir parkta
iki serseri adamla,
hatırla mustafa
içimizde hep o günden
bir köpek öldüren
şiir
anladığım şey, şiir yazmak;
dile kayrak bir taş gibi düşürmek sözcükleri
aşk meseli
gölgesine benzer biraz da insan
gibi korkak, gibi silik, gibi ham
kalın kaşlarıyla bir kadın
incelterek konuşur
içindeki a harfini
tüccarın günlüğü
yüzünde inci gibi dişleri
ağzında kekre bir gülüş
istiflemiş sokağın zamirini
çağrılıp da gelmeyen
dostları var tüccarın
açıyor dükkan kapısını
bütün gün çala çırpa çalpara
bir esnaf güleçliğiyle
karşılıyor her akşam
çocukları karısı
dökülüyor sofraya
tozları dükkanın
kınnap, gümüş, sonbahar
Resim: Komet
Bir Cevap Bırakın