Yazar: Mete Demirtürk

Çok gördüm Acısı yüreğine Dalga dalga vurdukça;                                                  Suyun kanadığını, Sönerken içimizdeki yıldızların ağladığını!   Çok gördüm Sevdiği için  seve seve ölenleri, Sevdiklerini  hunharca boğazlayanları!               Çok gördüm Gerçek açlığın, açlıktan öte olduğunu! Bir karınca ordusuydular altın dağı peşinde,             Birkaç mavi kan, altın bir sözün! Düşler, dağını bulup parçaladıkça Kasalar dolup, Karun kıskandıkça, Daha çok açlık...