Kıyınıza varınca bindiğim tekneyi bağlayacağım boğulanın şarkısına eriyip gitmesin diye ettiğim onca yemin bir yalancının ağzında yere düşürdüğüm şeyler çoğu kez gökyüzü zannediyor beni ilk bana haber veriyor dalında yaprak düşmeye geciktiğini şu dağ bile arıyor kendi sisini doruğunu ona tırmanışımdaki ısrarımda sırf ben bulamadığım için kaybolduğunu sanıyor tanrı da oysa sorunsuz dönsün diye size...
Son Yazılar:
Yine mi Fırtınaya Dört Beşlik (Şiir)
Kıyınıza Varınca (Şiir)
acı! (şiir)
Francis Fukuyama: Tarihin Sonuna Sadık Kalmak
Resimde İki Yönlü Estetik: Görsel Düşüncenin Kodlanması ve Eleştirinin Sınırları
Alevden Mezarlar (Şiir)
Prelüt (Şiir)
Yenildim Sayma Beni (Şiir)
Fotoğraf Sergisi: Her Şeye Rağmen Beyoğlu
Bir Zarfın Ardındaki Dünya: Anadolu Yerel Basınına Dair Nostaljik Bir Bakış
Anna Seghers, yolunda ödünsüz yürüyen yazar
Sergi: Sandrine Prévot-Evrendeki Sonsuz Döngü
Amerikan Rüyasını Yıkan Kovboy: Sam Shepard
Buruk Noel: Almodóvar’ın yeni filmi
Birbirinden Razı Yıldızlar
Kartalın Kayası, Suyun Kanı
Suat Taşer’den Bir Ben Bir Yokuş
Hayatın Ebesini…
Bir Duruşun Gerçek Hikâyesi “Terzi Fikri” Kartal’da
Ana Sayfa
Hüseyin Sönmez
