Öldükten Sonra” — Eksik Harf Yayınları, 2026 / Mayıs
Hastalığın pençesindeyken bile ümidini yitirmemiş olan Uslu, ömrünün son aylarında Fransızcasını
ilerleterek Fransız şiirini orijinalinden okumayı hedeflemiştir. Necati Cumalı ile Ankara’da askerlik
muayenesinde karşılaştıklarında Cumalı’ya şunları söylemi ştir: “Şiirlerimin kusurlarını bilmiyor
değilim. Uğraşabilsem çoğunu daha güzel söyleyebilirim. Ama bu ölüm korkusu yakamı bırakmıyor
ki… Her başladığım işi hemen bitirmek istiyorum.”
Sanatoryum masraflarını karşılayacak 700 lirayı bulamadan, tedavisiz, annesinin kollarında hayata
gözlerini yummuştur. Sabahattin Eyüboğlu ise onun için şunu yazmıştır: “Yeni şiirlerini beklerken
ölüm haberi geldi.”
Eksik Harf Yayınları tarafından 2026 Mayıs’ında yayımlanan Öldükten Sonra, Muzaffer Tayyip
Uslu’nun birikimini bugünün okuyucusuna taşıyan kapsamlı bir derleme kitabıdır. Hakan Kaya
tarafından hazırlanan kitap; şiirler, düzyazılar ve şair hakkında yazılmış beş önemli inceleme metnini
bir arada sunmaktadır.
Kitap iki ana bölümden oluşmaktadır:
• Nalan Çelik — “Muzaffer Tayyip Uslu’nun Kısa Ömrü-Kısacık Mersin’i”: Şairin hayatını,
Zonguldak çevresini ve dönemini biyografik bir gözle aktaran açılış yazısı.
• Seda Özbek— “Orhan Veli’nin İzinde Bir ‘Garip’: Muzaffer Tayyip Uslu” : Akademik bir
makale; şairin edebi kişiliğini ve şiir anlayışını Garip Hareketi bağlamında inceler.
• Turgut Uyar — “Muzaffer Tayyip – Rüştü Onur”: Uyar’ın iki şairi karşılaştırdığı ve Uslu’nun
şiirsel potansiyelini değerlendirdiği dürüst ve keskin bir metin. Uyar, Uslu’nun “Kan” şiirini en
yetkin şiiri olarak nitelendirir; ancak şiirlerinin zaman zaman “hatıra defteri” niteliği taşıdığını
da belirtir.
• Sibel Yılmaz — “İki ‘Garip’ Şair: Muzaffer Tayyip Uslu ve Rüştü Onur” : İki şairi ortak bir
çerçevede ele alan karşılaştırmalı inceleme; Garip hareketi içindeki yerlerini, temalarını ve şiir
dillerini ayrıntılı biçimde çözümler.
• Bilgin Güngör — “Muzaffer Tayyip Uslu’nun ‘Unutulan’ Beş Yazısı” : Şairin az bilinen
düzyazılarını gün yüzüne çıkaran araştırma yazısı.
• Necati Tonga— “Muzaffer Tayyip Uslu’nun Unutulmuş Şiirleri” : Dergilerde kalmış, bugüne
dek kitaba alınmamış şiirlerini derleyen önemli bir katkı.
• Emrecan Doğan— “Muzaffer Tayyip Uslu’nun Şiirlerinde Ölüm Teması” : Ölüm, hastalık ve
yaşama tutunma ekseninde şiirlerini irdeleyen tematik bir inceleme.
Şiirler bölümünde Öldükten Sonra, Arkadaşlık, Bahara Kaside, Remzi Bey’e Şiirler, Kan, Mersin,
Ölümü Düşünmek, Rüştü’den Gelen Mektup, Üzüntü, Hâtıralar, Gramer Dersi, Barış, İstanbul’a
Hasret, Günaydın, Benden Size, İsterdim, Balıkpazarı, Ölüler Konuşuyor, Evadoksiya gibi şiirlerin
yanı sıra Düzyazılar bölümünde Oktay Rıfat’a mektubu ve şiir üzerine yazıları da yer almaktadır.
Öldükten Sonra, Uslu’yu salt antoloji şairi olarak değil; şiir teorisi geliştiren, denemeleri olan,
arkadaşlarıyla mektuplaşan ve düşünen bir edebiyat insanı olarak ortaya koyması bakımından
ayrıcalıklıdır. Necati Tonga’nın derlediği “unutulmuş şiirler” ve Bilgin Güngör ‘ün aktardığı beş kayıp
yazı, kitabı aynı zamanda bir belge niteliğine taşımaktadır.
Muzaffer Tayyip Uslu, 1922 yılında İstanbul’da doğmuş, Cumhuriyet dönemi Türk şiirinin kısa
ömürlü ama derin izler bırakmış isimlerinden biridir. Babasının polis komiserliği görevi nedeniyle
çocukluğunun birkaç yılını Mersin’de geçirmiş; ilk ve ortaokulu İ stanbul’da, lise tahsilini ise
Zonguldak Çelikel Lisesi’nde tamamlamıştır (1943). İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Felsefe
Bölümü’ne kaydolmuş, ancak yoksulluk ve ağır hastalığı nedeniyle öğrenimini sürdüremeyerek
Zonguldak’a dönmek zorunda kalmıştr. Burada İş Mükellefiyeti bürosunda memur olarak çalışmış, 3
Temmuz 1946’da henüz 24 yaşındayken veremden hayatını kaybetmiştir.
Bir Cevap Bırakın