Yazar: Süleyman İleri

Engin Turgut’a   Burada tıklım tıklım karanlık Kevgir kevgir uykular Ne köyü kalmış ne kurdu Hele sabahları mı? Hiç sorma Sentetik gülümseme asıyorlar işçilerin yüzlerine Göğü betonla dövüyorlar şair abim Güvercinleri saksılarda büyütüyorlar   Yazgıysa yazgı yetti be Parmak uçlarımız kanadı anlamaktan Söylemedi deme şair abim İsterlerse betona vursunlar şiirleri Betonun manasını kırmızıyla bozacağım Bak...

Turuncu sakalların salkım portakal Merhemden anahtar kelimelerin Döner dolaşır da Gelir acının gediğine konar Şimdi ben gecenin bu vaktinde Yalınayak pijamalı Gizlice girdimse bahçene Maraza meyyalimden değil sadece Her akşam her akşam Tıklatır şiirlerin penceremi Anneme sezdirmeden Gülten Edip Cemal yetmezmiş gibi Söğüt dalıdır uzanıverir geceden Dahasını demeyeceğim ama Aşkolsun Haydar Ergülen

Orada incecik bir bahar duruyordu Zifiriyle ramak kalmıştı aramızda Karsız kayınsız ormansız gecede Bir sıcak aradıktı Şi Tek yeşil damla göçer gagalarımıza Yeri göğe işleyen teyel çözüldü Nedensiz kanayan ağaç kesti sütünü Turnam allı turnam ne yatarsın çorakta Bütün davaları bir bir kaybettik Şi Cümle anlam şaibeli İnsan yangı mıdır Şi Akıl vahim arıza Umut...