Kategori: Litera

2 Bana kumdan bir İbrahim yaptılar Koştum ormana kırmaya 22 Zamanın penceresinden elimi uzattım Uzandı bir el sırtımdan gıdıkladı 222 Yemeğe tersinden başladım ısırdım önce elmayı Çün kadının sergisinde şevkat duvarları asılıdır 2222 Tüm kapılar içeriye açılıyor Dışardayım, yaşamdayım, kuyudayım 22222 Ey göğsüme görkemli bir aslan tembelliğiyle uzanmış uç- larımı tırmalıyan ağrı! Çık çık saklandığın...

– Beyefendi, şu amcaya işaret eder misiniz, gelsin benim yerime otursun. Tramvaydaki genç kız böyle diyordu orta yaşlı adama. Amca ise oralı olmadı, oturmak istemiyordu. Böyle başladı genç kızla orta yaşlı adamın tek taraflı konuşması: – Şimdi siz yer vermek istediniz ya, ama amcanın oturası yok. Geçende yaşlı bir yazardan okudum, “bize yer veriyorsunuz, rencide...

Bilgeler, her çağda yaşam için aynı hükmü vermiş: değersizdir. Sokrates bile ölürken şöyle söylemiş: “Yaşamak… uzun zaman hasta olmak olmak demektir. F. Nietzsche Büyük verimlere gebe kalemlerin ebediyen sustuğunu bilmek acı verici. O anlatılara dair olma çabası da bir o kadar zor. Bu yazı bunun ispatı olacak. Yaşamın; -Behramoğlu’na inat- öylesi matah bir armağan olmadığı...

Aylin Özer’le bir anlatıdayız. O önce şiir okuyalım diyor. Anlatı sanatçı intiharlarına dair. Başlıyor okumaya, daha çok intihar eden şairlere dair şiirler ya da acıyla yaşayan şairlere dair şiirler. Tamam intihar eden şairlerin şiirlerini de okuyor. Aylin Özer ama daha çok acıyla yaşayan şairlere dair yazdığı şiirlerde var, onları da okuyor. Şiir diyor Aylin Özer...

AŞK BİR SANATTIR: Aşk akılsallığın en üst yaratıcı eylemidir Empatiden yoksunluk, birbirini anlamadaki yetersizlik yalnız ekonomik, siyasi sosyal farklılaşmanın veya eğitimin ortaya çıkardığı bir sorun değildir. Bir kültür sorunu olarak da algılanmalıdır. Kültür diyorum; binlerce yılın birikimi, yani insanın doğa ve kendisiyle verdiği mücadele de, ayakta kalma mücadelesinde edindiği tüm pratikler, püritenlikler ve egoların toplamından...

bildim neden bu kâğıtta olduğumu cetvel koymuştu babam alnıma bu dedi benim aslında bir elma ve ben çok eskiden dudağımın kenarında bir kanepeyle yaşardım gözümün içinde bir su görmedim yüzünü onun sesi duyuldu odada -bu ne dedi Dr? şemsiye değil dedim ben de hem dudakta şemsiye açılmaz kanepe var dudağımda üstelik ben de oturamıyorum kenarına...

Yağma Sofrası Bu sofracık, efendiler –ki bekler yutulmayı Huzurunuzda titriyor –şu ulusun hayatıdır Ulusun ki acılı, ulusun ki eşiğinde ölümün! Ama sakın çekinmeyin, yiyin, yutun hapır hapır… Yiyin, efendiler yiyin; bu doyumsuz sofra sizin, Doyuncaya, tıksırıncaya, çatlayıncaya kadar yiyin! Efendiler pek açsınız besbelli yüzünüzden; Yiyin, yemezseniz bugün, yarın kalır mı kim bilir? Şu doyumcu sofra,...

Elimde iki fotoğraf var: ikisi de aynı ana, aynı mekâna ait, sadece özneler değişmiş. Birinde ben, diğerinde genç bir adam, kameraya utangaç bir edayla gülümseyerek poz vermişiz. O günler selfie yapmayı akıl edemediğimiz için olsa gerek, muhtemelen karşılıklı oturduğumuz masada, kamera el değiştirmiş, birbirimizi fotoğraflamışız. Benim dirseğimi dayadığım demir parmaklık, onun ellerini üstünde kavuşturduğu küçük...

Edith Södergran 1892 yılında St. Petersburg’da doğdu. Ailesi o zamanlar çarlık Rusyası’na bağlı bir prenslik olan Finlandiya’da yaşayan İsveçli azınlığa mensuptu. Södergran’ın şiiri yaşadığı dönemin şiiri olmakla birlikte, aynı zamanda değişik kültürlerin bir arada yaşadığı bir ortamın da ürünüdür. Södergran’ın İsveç şiirinde yeni bir çığır açması tesadüf değildi. St. Petersburg’da okula giden, bu metropolde büyüyen...

Yazar Metin Aydın, bir yıl evvel ki “Bisturi – Huzursuz Metinler” (2018, Kaos Çocuk Parkı Yayınları) kitabından sonra bu sefer de “hercümerç- minimal metinler” (2019, İmleç Kitap) ile karşımıza çıkıyor. Metin Aydın’ın ilk kitabı olan “Biblo Hayat”( Babil Yayınları, 2010) yayımlandı, ardından “üryan” (2016, Lethe Yayınları), adlı kitabı ile okurlarıyla buluştu. Metin Aydın, minimal metinlerde;...