Kategori: Litera

Ben hayatta en çok Süleyman’ı sevdim Adı gibi muhteşemdi Doğuştan bir beyefendi Süleyman Efendi Bir fenomendi. Kimine bir anneydi Kimine bir baba veya bir erkek kardeş Ama her sevdiğine gerçek bir eş Gerçek bir sokak efsanesi Hatta efsanelerin en gizemlisi Kedilerin ve kendisinin efendisi Eşsiz bir marka gibiydi “Çirkin Süleyman” Çirkinlerin en güzeli Onu herkes...

“Arada sevda varmış gız annem./ Sözü verdik biz bize.” Anonim-Çankırı Türküsü   “Darbuka solosu uzun olan türkülerde tasa, basa basa doldurulan kız annem leblebi de lüks karışığın içine girmeye hak kazandı.” Gram kıra kıra kuyumcuya dönen terazibaşı koltuğu oldum. Adeta altınzade. Altunizade’yle altınzade arasındaki yedi farkı bulunuzu geçmem için köprüsüz otoban yolum gerekse de şimdilik...

Enkazın altında olmamak yüzünden duyduğum suçluluk hafifliyor gün geçtikçe. Beni ağlayan kalbimle yalnız bırakıyor. Ruhu şehirle birleştiren aklın hatırına bırakıyor yakamı. Enkazın altında küçük bir kalp var ve arama kurtarma ekipleri, onu, aşk ve güzellikle yaratanın hatırına, karanlık çökmeden, güneş yükselmeden, şerden korkmadan, onu kendi hapsinden çıkarıp sevdiklerinin avuçlarına vermek için canla başla sürdürüyorlar çalışmalarını. Bir...

Sevgili șehrim Antakya’dayım. Buraya varamadan önce Antakya’ya dair sadece iki görüntüyü belleğimde tutuyordum. İlki babamın mezarı, diğeri ise avludaki yenidünya ağacı. Anadolu’da yaptırılan ilk cami olan ve bir hıristiyanın adını taşıyan Habib-i Neccar camii yıkılmıș. Vaftiz edildiğim Rum Ortodoks kilisesi yıkılmıș. Vaftiz babam Simon amcanın depremde öldüğünü duydum. Hemencecik defnetmișler. Anlaşılan zamanın acelesi var, her...

Serin bir yolda yürüyeceğim, henüz yıkanmış çamaşırları asacağım balkona, buram buram temizlik kokacak bütün çiçekler. Toprağımda bir orman bitecek ve ben şarkılar söyleyip şiirler okuyabilmenin mutluluğu ile ağlayacağım, gülerek. Evden çıkmayacağım diye söylenip dururken, gürültülü sokaklarda buluyorum kendimi, okşayışlar ve misketlerle. Karışıveriyorum çocukların arasına, kendimi arıyor gibi. İçimde ezilmiş zaferler, ritmimi anlayan yok. Gülebildiğim zamanlar...

‘yeni şey’ in dünyası büyüyor büyüyor, binlerce düello sonucu elimdeydi o meme, AL! yala hep tarih çok müzik nefes nefese dolambaçlı yolu anlaşıldı dava kafka olmayacak felaket bol ‘K satıldı çağcıl echo en şanslı hırsız! bir sanat rejimine doğru toplu sessizlik her ölümlünün yükselişi önce ve düşüşü büyük şairin yazdığı şiire olmayan doğmak sevgili akıl...

şak! bir çerçeve var, dar bir çerçev_ hafıza aktarıcısı, kâğıt öğütücüsü, işit işit işi_ katledilmiş bir halkın kalıntısıyım be_ zamanın kaçıp gidiş_ daha şimdiden üç kez bir dedi_ dolgu niyetine dolaştım betonarme dişli yeryüzün_ önünü ilikleme, hazır ola geçm_ insanı iki farklı fotoğraf işleme buluşun_ götüren her neys_ orada, sokuluş, o gerçekmiş gibi gösterme çabas_...

“Özgürlük” diyen iç sesin olarak bul beni yaşamak istediğin bir zamanda Sahte sıcaklıkla yenen bir akşam yemeğinin tam orta yerinde mesela, gökten düşen elma yerine keskin bıçak masayı ortadan ikiye bölsün. Besin zinciri diye birbirinin etini kemirmesin artık iki insan. Son dakika sıcak gelişen bir olayolarak geçsin televizyon bu haberi: Şehrinkurumsal bağlarla birbirine sıkıca bağlı...

yedi kusursuz yıl geçti hiçbirine inanma hayır hayır hiç ağlamadım gözüme çöp battı erken yattım bu rüyaya o saat gördüm kabusu ben buraları toplarım git sen geç kalma yedi ayrı yıl yaşadım yedi ayrı şehirde hayır hayır boş oturmadım hiç seni sevdim sürekli bulduğum her kıyıyı döve döve içimde başıboş atlar çok düşündüm ölmeyi sen...