Bu önemsiz sabah,
Şarkı söyleyerek geçiyor bir şey,
Coğrafi burunların kıvrıldığı yerde
Ve ılık Adriyatik’in dalgalandığı,
Mavisiyle ve güneşiyle çalkalandığı,
Dünyanın ve onun ışıltılı yamaçlarının kıyısında.
Gün çınlıyor yüksek göklerde,
Ağustos böcekleriyle saf ve sakinleşen
Bir nabız gibi çiftliklerden yükselen dumana,
Bitkin toprakta sönen,
Bir yumruk gibi açılıp giden.
Ağaçlar buğulanıyor, serinlik yayılıyor ve taşarak
Geriye doğru açıyor kuşların tüylerini ve silkeliyor
Pencerelerden halıları, çiğ damlasıyla yıkıyor
Sabahın erkencilerini: ve genç aşıklar şimdi
Yaşıyor kendi küçük dirilişlerini.
Ve şimdi hafifçe öpmek için uykunun
İlmiklediği herkesi – ve uyan sevgilim, uyan.
O sabırsız Kayıkçı beklemekte evin altında
Uzun kürekleri katlanmış
Karanlık gölde bekleyen kanatlar gibi.
Çeviren: Murat Erenel
This Unimportant Morning
This unimportant morning
Something goes singing where
The capes turn over on their sides
And the warm Adriatic rides
Her blue and sun washing
At the edge of the world and its brilliant cliffs.
Day rings in the higher airs
Pure with cicadas, and slowing
Like a pulse to smoke from farms,
Extinguished in the exhausted earth,
Unclenching like a fist and going.
Trees fume, cool, pour – and overflowing
Unstretch the feathers of birds and shake
Carpets from windows, brush with dew
The up-and-doing: and young lovers now
Their little resurrections make.
And now lightly to kiss all whom sleep
Stitched up – and wake, my darling, wake.
The impatient Boatman has been waiting
Under the house, his long oars folded up
Like wings in waiting on the darkling lake.
Bir Cevap Bırakın