Bu önemsiz sabah, Şarkı söyleyerek geçiyor bir şey, Coğrafi burunların kıvrıldığı yerde Ve ılık Adriyatik’in dalgalandığı, Mavisiyle ve güneşiyle çalkalandığı, Dünyanın ve onun ışıltılı yamaçlarının kıyısında. Gün çınlıyor yüksek göklerde, Ağustos böcekleriyle saf ve sakinleşen Bir nabız gibi çiftliklerden yükselen dumana, Bitkin toprakta sönen, Bir yumruk gibi açılıp giden. Ağaçlar buğulanıyor, serinlik...
Son Yazılar:
Savaşın Çocukları (Şiir)
Bu Önemsiz Sabah (Şiir)
Umut evden dışarıda (Şiir)
EFLATUN (ŞİİR)
İNMELİ KEDİ (ŞİİR)
Deniz Çöpçüsü (Şiir)
Hiçbir Şey Öğrenmemişiz Tarihten (Şiir)
Acıda Dinlenmiş Yüz (Şiir)
YAŞAM DERDİ (ŞİİR)
Carlo Ginzburg: Tarihte olduğu gibi sinemada da her yakın çekim, perde arkasında yaşanan bir sahneyi ima eder.
MERDİVEN MASALI (ŞİİR)
Solis (Şiir)
Çoktan Unutulmuş Günler İçin (Şiir)
Ansızın Giden Güzel Adam: Mustafa Horasan
Kemal Ilıkkan’ın ilk romanı “Zaman Salıncağı” yayımlandı
YOUTUBE HOLLYWOOD’U YENDİ!
Stefan Zweig’den Maxim Gorki’ye: “Mektuplar günün birinde yine anımsanır”
Yerden Göğe Bir Vizyon: Türk Arkeolojisinin Doğuşu ve Epistemolojik Dönüşümü
“Gerçek Ötesi”ne İtalya’dan En İyi Sanat Filmi Ödülü
Ana Sayfa
Lawrence Durrell
