Korkumuzu gizlemeden, üstüne üstlük bu korkuda tek başına kalmadan yaşadığımız anlarımız var artık. Burada yalnızlığı ve tek başınalığı birbirinden ayrı tutmam, yalnızlığın baki olduğuna inanan ruha övgülerimdir. Tek başınalık, Poe’nun Kalabalıkların Adamı öyküsündeki kalabalıkları duvarın içinden geçercesine yararak tek başınalığını sürdüren, “kalabalıklardan uzak kalmayı başaramayan” tipin kendisidir. Eski Yunancada phóbos sözcüğünden gelen “korku”, Moğol dilinde “sığınmak, saklanmak” anlamındaki korguda ve “kuşatmak, kapamak,...
Son Yazılar:
VİŞNEÇÜRÜĞÜ DÜNYA (ŞİİR)
Molto Simpatica (Şiir)
rehaiku-odalık (şiir)
BİR BEYAZLIK (ŞİİR)
Yıllar Sonra Bir Akşam Yemeği (Şiir)
“Kimin Gözünden” Makro Fotoğraf Sergisi Museo Moda’da Açılıyor!
Muzaffer Tayyip Uslu Kitabı: Öldükten Sonra
İnek Hırsızı (Şiir)
Mezar Kazıcının Diyalektiği (Şiir)
ACI İNSAN KILIĞINA (ŞİİR)
Soluk Soluğa (Şiir)
Herkes Kahraman Olmak İster; Peki Delikanlılık Nedir?
Savaşın Çocukları (Şiir)
Bu Önemsiz Sabah (Şiir)
Umut evden dışarıda (Şiir)
EFLATUN (ŞİİR)
İNMELİ KEDİ (ŞİİR)
Deniz Çöpçüsü (Şiir)
Hiçbir Şey Öğrenmemişiz Tarihten (Şiir)
Ana Sayfa
Eyhan Çelik
