Korkumuzu gizlemeden, üstüne üstlük bu korkuda tek başına kalmadan yaşadığımız anlarımız var artık. Burada yalnızlığı ve tek başınalığı birbirinden ayrı tutmam, yalnızlığın baki olduğuna inanan ruha övgülerimdir. Tek başınalık, Poe’nun Kalabalıkların Adamı öyküsündeki kalabalıkları duvarın içinden geçercesine yararak tek başınalığını sürdüren, “kalabalıklardan uzak kalmayı başaramayan” tipin kendisidir. Eski Yunancada phóbos sözcüğünden gelen “korku”, Moğol dilinde “sığınmak, saklanmak” anlamındaki korguda ve “kuşatmak, kapamak,...
Son Yazılar:
Kıkırdama (Öykü)
1. FETHİYE-ÜZÜMLÜ SANAT VE EDEBİYAT FESTİVALİ
NON-CONTEMPORARY
Hüseyin Gökdeniz Özertaş’ın Zaman Koleksiyoneri Üzerine Bir Polemik!
BİR SOPRANONUN ÖZEL DÜNYASI
Roman Sahnede Bilim Işıkçı: Bilişsel Edebiyat Eleştirisi Ne Yapar, Ne Yapmaz?
Kıraathaneler, kültür ve aydınlar
Neden resme bakarız?
Plastik Dil, Estetik Donuklaşma ve Yaratıcılıksız Sanatçılık Üzerine
Anarşinin Maskeleri: Percy Shelley’den Triangle Fabrikası Yangınına Radikal Bir Şiir’in Tarihi
ŞEHRİ FOTOĞRAFLA BULUŞTURAN 212 PHOTOGRAPHY ISTANBUL 26 EYLÜL’DE BAŞLIYOR!
Cevat Çapan’ın Anılarında Özer Kabaş ve Zamanları
Levent Karataş’ın Melez Peri Kitabı Üzerine Bir Poetika ve Direniş Okuması
Haftanın Kitap Seçkisi
Sanat Eleştirisinde Üretken Yapay Zekâ Kullanımı
Görünür Olanın Ötesinde: İran Resim Geleneğinden Güneş Mehrnoosh Goodarzi’nin Ruhsal Evrenine
Fırtına Dindi: Kadir İnanır
Geç kalınmış gibi değil de, artık gerek kalmamış gibi NİHİL
Mesut Aşkın: Şiirin Soğuk Mevsimi ve Bir Hafıza Arkeolojisi
Ana Sayfa
Eyhan Çelik
