Eskiden umut evden dışarıdaydı
Bahçelerden çaldığımız elmanın mayhoş tadı cennet gibi bir şeydi.
Korunaklıydık çocukluğun kalabalık ve yalnız güzelliğiyle
Korunaklıydık çocukluğun kalabalık ve yalnız güzelliğiyle
Bir gün varlık bahçesine bir dev girdi
Başka güneşler başka sular bambaşka vadilere açıldı hayat
Bir kaya devrildi, dağ kendine çekildi Şehrin sesine hücum etti karanlık
Esişte bir yönsüzlük belirdi.
Ama bir çiçek pencereye doğru unutulan güneşlere doğru
Toprağın dudaklarına dokunarak bir çiçek Kayayı delen incir gibi
Gökyüzünü hatırlattı tekrar
Ne mutlu kuş sesini duyanlara
Onlar suça bulaşmamıştır!


Bir Cevap Bırakın