yükselen sularda boğulmakta son denizci taşıdığım bu yük belki de acizlik gecenin uzunluğu ölçülür rüyaların berraklığıyla şiddetli yağmurlar uyandırır beni kaderimden durmuş bir saat kulesi özlem dolu içim su ağlar ben bu ateşte yandıkça labirent olur rüyalar ve eşlik eder yanıp sönen ışıklar sonunda meydanlar boşalır ki ölümün sesi gibidir göz kırpışlarım Zeynep Yasmin 1999’da,...
Son Yazılar:
Kuzguncuk Sanat Tiyatrosu’ndan “Hrisantos’u Kim Öldürdü?”
DİSTOPİK BİR DOYUMSUZLUK: ”IŞILTILI HAŞERAT
Yolun Yükü
Kadir Ağabey’in Ardından
ustam dağınıktır dağınıklıktır benim
Apartman Yöneticisi (Şiir)
VİŞNEÇÜRÜĞÜ DÜNYA (ŞİİR)
Molto Simpatica (Şiir)
BİR BEYAZLIK (ŞİİR)
Yıllar Sonra Bir Akşam Yemeği (Şiir)
“Kimin Gözünden” Makro Fotoğraf Sergisi Museo Moda’da Açılıyor!
Muzaffer Tayyip Uslu Kitabı: Öldükten Sonra
İnek Hırsızı (Şiir)
Mezar Kazıcının Diyalektiği (Şiir)
ACI İNSAN KILIĞINA (ŞİİR)
Soluk Soluğa (Şiir)
Herkes Kahraman Olmak İster; Peki Delikanlılık Nedir?
Savaşın Çocukları (Şiir)
Bu Önemsiz Sabah (Şiir)
Ana Sayfa
Zeynep Yasmin
