İKİ GENÇ DEVRİMCİNİN ORTAK KADERİ İnsanlar babalarından çok yaşadıkları zamana benzermiş. Edip Cansever “insan yaşadığı yere benzer” demişti “Mendilimde Kan Sesleri”nde… Öyle mi? Ya sanatçı? Yazar? Yazar kuşkusuz yaşadığı zamana benzer. İster istemez onu yansıtır, fakat eğer başarabilirse de onu aşar. Tabii ürettiği yeni sorularla, zamanının kendisine yönelttiği soru ve yanıtları eskitebilirse… Buradaki sorumuz şu:...
Son Yazılar:
Birbirinden Razı Yıldızlar
Kartalın Kayası, Suyun Kanı
Suat Taşer’den Bir Ben Bir Yokuş
Hayatın Ebesini…
Bir Duruşun Gerçek Hikâyesi “Terzi Fikri” Kartal’da
Pera Müzesi’nde Tablolar Arasında Bir Caz Buluşması
Türkan Silay Rador’dan İstanbul’a Resimler
Köpük, Öfke ve Yeni Sağın Yükselişi
Bir Cumhuriyet Rönesansı: Alman Hocalar ve Türkiye’nin Entelektüel Direnişi
Nihat Ziyalan Tümceleriyle Dünyayı Resimliyor
Nöbet: Toplumsal eleştirel taşlama içeren bir beden-korku filmi
Amazigh
Agamben’in Dil Devrimi Nesir mi, Şiir mi?
İyiden Harika Hissetmeye Uzanan Yol Üzerine
Sermayenin Zaferi, Demokrasinin Krizi
Niçin doğayla inatlaşmaya devam ediyoruz?
Yönetmen Olamadım, Hegel’i Oynatıyorum
Juan Carlos Onetti: Kasabanın Bağışıklığı
Tinto Brass, Salon Kitty ve ‘Nazi erotikası’
Ana Sayfa
Osman Çutsay
