O ılık günlerde dağılırdı kasvetim; buluştuğumuz an Alınganlığın günbatımıyla uzağa gittiği Keskin rüzgârla açılan sesten pencereler Doygun anılar kestirirdi gece salıncağında; unutulmaya yatkın Geçici evler inşa ederdim kendime kar sularından Yeni sert eski kırılgan acılar aksın diye; suretler de Dağ yamacında yaban çiçeklerinin gözleri Tanıklığıyla otururdu yanı başımda; biçimler de Çavlan, su tohumları ekerdi kaynağından...
Son Yazılar:
Bir Cumhuriyet Rönesansı: Alman Hocalar ve Türkiye’nin Entelektüel Direnişi
Nihat Ziyalan Tümceleriyle Dünyayı Resimliyor
Nöbet: Toplumsal eleştirel taşlama içeren bir beden-korku filmi
Amazigh
Agamben’in Dil Devrimi Nesir mi, Şiir mi?
İyiden Harika Hissetmeye Uzanan Yol Üzerine
Sermayenin Zaferi, Demokrasinin Krizi
Niçin doğayla inatlaşmaya devam ediyoruz?
Yönetmen Olamadım, Hegel’i Oynatıyorum
Juan Carlos Onetti: Kasabanın Bağışıklığı
Tinto Brass, Salon Kitty ve ‘Nazi erotikası’
Bir kuşatmayı yarmak adına
Leyla Borovalı’nın İlk Solo Sergisi “İki Dirhem Bir Çekirdek” Offgrid Art Project’te
Cartagena’da Bir Akşam: Bellek, Emperyalizm ve Zaman
Sencer Gülün’ün Kişisel Sergisi Guga Contemporary’de!
Çağdaş Sanat: Sanatın Sonu mu, Değerin Yitirilmesi mi?
Yıldız Ersağdıç: Dekonstrüktif Bir Tasarım Sistematiğine Doğru
Deniz Gökduman’ın Resimlerinde Popüler Kültür İmgeleri
Bir Yangının İzleri Sanatın Tanıklığına Dönüşüyor
Ana Sayfa
Dilek Erol
Yazar: Dilek Erol
Yazı
