O ılık günlerde dağılırdı kasvetim; buluştuğumuz an Alınganlığın günbatımıyla uzağa gittiği Keskin rüzgârla açılan sesten pencereler Doygun anılar kestirirdi gece salıncağında; unutulmaya yatkın Geçici evler inşa ederdim kendime kar sularından Yeni sert eski kırılgan acılar aksın diye; suretler de Dağ yamacında yaban çiçeklerinin gözleri Tanıklığıyla otururdu yanı başımda; biçimler de Çavlan, su tohumları ekerdi kaynağından...
Son Yazılar:
Özlem Üner Resminde Bakışın İktidarına Karşı Sessiz Direniş
Sordum Denize (Şiir)
Ağaç ve… (Şiir)
yurdu geniştir şiirin
kıs(s)alar… (şiir)
Her Akşam 8’de (Şiir)
“Das Kapital” Neden Sabırlı? Çin Modernleşmesi Perspektifinden ‘Das Kapital’i Yeniden Okumak
Mélenchon ve Teknofeodalizm: Fransız Solu İçin Strateji Nedir?
Kıyamet Şimdi ve Sonra: Yapay Zekâ, Kapitalizmin Nihai Hedefidir
Misale Masal Hicran (Şiir)
akşam (şiir)
kalbim (şiir)
Soğuk Yazgı (Şiir)
Biraz Daha Ev Biraz Daha Sevgili (Şiir)
yüzleşerek (şiir)
Büyük Çiftlik Sahibinin Kızı (Şiir)
bozuk gül (şiir)
Gökalp’lerin Gülsün’e Limon Çiçeği Kolonyası Şiiri
Aşk Üşümesin (Şiir)
Ana Sayfa
Dilek Erol
