Canım şiir kardeşim
Tozan Alkan için
Bir göl daha aktı gözlerimden
Kuğulara bakıyordu annem.
Mektuptu babamın duyulmayan sesi
Kasabayla şehir arasında kalmış.
Yosunlar denizin yara izleriydi
Kalbi kırılmış bir çocuk şarkı söylüyordu.
Dağlar birbirine kavuşsun nefesiydi
Nar ve begonvil kokusuydum.
Datça’dan yeryüzüne gülümseyen
Kediler yıldızlarla yarenlik ediyordu.
Annemin gecelere üflediği şarkılar
Gündüz yağmurları kalbimden taşardı.
Ah insan, hayat korkusuyla şaşkın
Taşların üzerindeki ışığı göremezdi.
Bu dünya fazla yaralı bir gövdeydi
Aşk halleri gibi yorgun bir gölgeydi.
Yeryüzü sabrı bu, ağaçlarını geri istiyor
Herkesin sevinci incirli bir şiirdi.
Babam bir ağaçtı, yaprak olur muydum?
Elbette bir yağmur tanesiydim.
Eskiden bahçelerde kuş olurduk
Gönlümüz akşamsefasıydı.
Güneş akrabamız değil de neydi ki
Koşardık hayat denilen hasretle.
Üç çiçeği kopardılar aşkın ormanından
‘Mendilimde Edip Cansever çiçekleri.’
Bir dağ daha akıyordu kendimden
Elma kokulu bir kediydi annem!
Bir nehir daha aktı gözlerimden, bir şehir
Şiir gözlü biriydim, balık ve rakı kokardım.
Okyanus taştı gözlerimden
Annem hep kuğulara bakardı…
Resim: Bubi
Bir Cevap Bırakın