Yazar: Ertekin Akpınar

Ali [Şimşek], “Kadir İnanır’ı kaybettik, başın sağ olsun” dediğinde, sanki üzerime tonlarca ağırlıkta bir yük düştü. Telefonu kapattığımda, oturduğum koltuktan kendimi ayağa kaldıracak gücü bulamadım. Öylece oturdum. Oturdum. Çalışma masamdan, panjurların arasından loş bir sokağın görüntüsüne uzun uzun baktım. Kimse yoktu, herkes gitmişti. Rüzgâr, esiyordu. Radyo da ‘Caz Saati’ programı, odama eşlik ediyordu. Durdum, durdum,...

Bir Kitabın Hayatıma Girişiyle, Hayatımdan Çıkan Bir Evin Gidişi Üzerine… Bir hafta boyunca, kişisel eşyalarımı, iki bavulun içine tıktım. Elbiselerimi battal boy poşetlerin içine doldurdum. On üç yıl, altı ay yaşadığım evimde bulunan hatıralarımı, bu evden sonra taşınacağım eve götürüyorum. Evimin yanındaki parktayım. Bir saat sonra, nakliye aracı gelecek. [Evi, eşyalı tutmuştum.] Sonrasında evime dönüp...

[Geçmişi tarihsel olarak kurmak, gerçekten kurmak onu gerçekten olmuş olduğu gibi tanımak değil, tehlike anında birden parlıyıveren anıyı ele geçirmektir… Hiçbir olay, tarihin içinde kaybolmuş sayılamaz.] Son Bakışta Aşk, Walter Benjamin, Çev. Nurdan Gürbilek, Metis Yay., 1993, s. 41   Alıntıladığım bu cümle, kitabın ‘Tarih Kavramı Üzerine’ bölümünden. Buradan iz sürmeden önce bu alıntıyı, bir...

[… Hikâyenizi temiz tutmak sizin elinizde. Mış gibi yaparak sadece kendini kandırıyor insan. İyi olmak kolay değil ama iyi kalmak çok daha zor, senden bir ömür ister. Bedelini öde ve iyi kal diyordu babam. Son güne kadar unutamayacağım söz…] Palyaço’nun Günlüğü*, s. 66 “Herkes bir hayat yaşar ama herkesin yaşadığına bir hayat denmez” demişti bir...

“Bir romancı olarak kendimi her zaman tarihin içinde hissetmişimdir, yani bir yolun ortasında, benden önce gelmiş olanlarla ve belki de (daha az) benden sonra geleceklerle, kendimi diyalog halinde hissetmişimdir. Bir başka birinden değil, hiç kuşkusuz roman tarihinden söz ediyorum ve ondan gördüğüm gibi söz ediyorum: Roman tarihinin Hegel’in insan dışı aklıyla hiçbir ilişkisi yoktur; ne...

Klasik akımın teorisyenlerinden -ki buna gereksiz/sıradan modernistlerin itirazı olsa bile- , E. M. Forster; yeryüzünde yirmi altı konu, otuz iki tema ve sekiz nota olduğunu yazdıktan sonra neredeyse yüzyıl geçti. “Sınırlar, her zaman onu çevreleyen hareket alanlarıyla mümkündür.” Ve bu cümleyi yazan ilk kişi, Pasajlar kitabında Benjamin’di. Orası, derin bir ayna. O aynaya baktığınızda bile...