sana baktım. anlamak için. boğarak
içimdeki kötürüm hüznü. kör noktasında
gözümün. bir deste gülüşünü tuttum.
adından başka hiçbir deniz tutmadı beni
o yaz. çokça duman döktüm. itirazın
lokmasını yedim tek başıma. şarkılar
biriktirmedim öleceğim diye sırf.
beyaz avuçlarımda esmer ellerin sımsıkı.
sımsıkı yüzün hastalıklı aklımda. ağladım,
ama bak suçlamadım kimseyi.
sana baktım. özledim ve dinledim seni.
yalnız dinlemekle de kalmadım.
anladım seni.
senin olmayışını taşıdım kırk gün. nasıl taşıdıysam
karnımda o tümörü iki defa. yunus’un odunları gibi
kırk gün sırtımda. sokmadım bu aşkın
dergahından içeri kuşkuyu. gitgide büyüdü,
büyüdü yavaş yavaş ölüyor oluşun.
saçların diyorum. tutundum onlara.
sonra uçuruma vardım. tutundum onlara.
putum olsun istedim saçların.
oysa senin saçların çözmüyor hiçbir düğümü.
çözmedi. çözmeyecek. ve benim
simsiyah bir bunalıma eşlik ediyor ellerim.
adında deniz. çivit mavisi. saçların
düğüm üstüne bambaşka bir düğüm senin.
Resim: Mustafa Pilevneli
Bir Cevap Bırakın