Yazar: Seçil Avcı

Havaya uçuran bir düşünce besledin akla yakın şeyler büyüdü ağzı süt kokan günahkârlar betonlardan fışkıran otlar yürüdü güçlü dediğin acı yelkovanı kıramadı şimdi bu kayıklar trajik su değmemiş bir balıkla evcilleşmeyen gök arasında nefes almak zorunda üslubun işkencesinde körpe kelam yankısına aşkla düşkün itiraf edelim itaat bir evrim hatası beni o köke geri götüremezsin de...