Ruskin’in sesi, Viktoryen düşüncenin içine işler. Genç bir adamken kuşağının en güçlü sanat eleştirmeniydi. Daha sonra bir o kadar tanınmış bir toplum eleştirmeni haline geldi. Yazıları, baş döndürücü bir fikir ve tür çeşitliliği kapsar. İlk çalışması 1829’da, sonuncusu ise 1889’da basıldı. Bu altmış yıl boyunca yaklaşık 250 adet yazı yayımladı. Resim, mimarlık, ekonomi politik, sosyal...
Son Yazılar:
Tinto Brass, Salon Kitty ve ‘Nazi erotikası’
Bir kuşatmayı yarmak adına
Leyla Borovalı’nın İlk Solo Sergisi “İki Dirhem Bir Çekirdek” Offgrid Art Project’te
Cartagena’da Bir Akşam: Bellek, Emperyalizm ve Zaman
Sencer Gülün’ün Kişisel Sergisi Guga Contemporary’de!
Çağdaş Sanat: Sanatın Sonu mu, Değerin Yitirilmesi mi?
Yıldız Ersağdıç: Dekonstrüktif Bir Tasarım Sistematiğine Doğru
Deniz Gökduman’ın Resimlerinde Popüler Kültür İmgeleri
Bir Yangının İzleri Sanatın Tanıklığına Dönüşüyor
George Bataille’ın Edebiyat-Kötülük Anlayışı ve William Blake Şiiri
Başka Dünyadan Gelen Ruhların Müziği: Gnawa
Adil Salih’in Varoluş Kaygısı ve Sartre’ın Görünmeyen Gerçeği
PonART Akademi Galeri’de Yeni Sergi: “Bizim Güzel Hatalarımız Var”
Edip Cansever Şiirinde Öznenin Halleri
Benim adım Slavoj, soyadım Žižek: Peki, ben neden böyleyim?
Tiyatro Festivalleri: Buluşmadan Birikime
Kübizm ve Görsel Beyin
Lula’nın Dijital Zaferi: Egemenlere Dil Çıkarmak!
Akvaryum (Öykü)
Ana Sayfa
Dinah Birch
