boş bir ayna verdi bir gün
suretimi çalan
yakından uzaktan gösteren
sandık şeklindeydi ayna
senelerce hapsetmiş meğer
aynadan kalkınca yüzüm
göğe bakınca anladım
havalanan yüz kuştan
boş bir fotoğraf çerçevesi gibi
duruyor şimdi gökyüzü
tarihi sağılmış yalnızlık yağmuru
sağanak aklıma geliyor dinledikçe
sanki elimi tutuşu babaannemin
doğmuşum bir yerlerde
iğneden geçen iplik
bir karar aşaması
evet diyorum da
sanki kalem yazmıyor
gibi bakışlarım
arkamdan koşturan atlar
2
gene ezip geçtiler beni,
gene yenildim,çiğnendim..
ödemişim gibi hesabı
içimde bir rahatlama ama
işte serilmem gereken
topraktayım bi güzel
kayboluyor mesafeler
kimi düşünsem
yanımda sanki…
Resim: Balkan Naci İslimyeli
Bir Cevap Bırakın