BU (ŞİİR)

-nedir bu saf ve dikkatli aşkın

derisi yüzülen gecenin kanını karartacağı belli.

söyledikleri geçiyor mum ışığından
altı kez—
tırnakladığı ölçülmez çirkefin
çehresi değişiyor,

altı kez örtüyor orada,
ikiye bölünerek.

bu sezgiye öylesine bağlı ki,
hep aynı renk,
hep aynı yankı.
sabaha kadar açık kalacak olan algı—

bir unutuşun içinden süzülüyor.

-derisi yüzülen gecenin kanını karartacağı belli.

nedir bu saf ve dikkatli aşkın
kendine özgü —
hoş, ama gölgeye benzeyen eylemi?

az önce, titiz ve karamsar
bakışlarıyla gözlediği kendi:
içinden başka hiçbir yerde
korunmaz şey.

nemli halkaları sezgilerin
yavaşça kapanıyor —
çok güç,
gece kelebeğini taklit etmesi.

kaç söz,
kaç süt dökülürken çığlık
bitişmiş:
bu.

Resim: Max Klinger